توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — الصفحة ٤٨٥

احكام قرض و بدهي

( مسألهء 2330 ) قرض گرفتن و بدهكار شدن ، در صورت بى نياز بودن مكروه است ، ولى قرض دادن به مؤمن مستحب است و پاداش بزرگ دارد و چنان كه در روايات آمده از صدقه نيز برتر است .

( مسألهء 2331 ) واجب است قرض گيرنده هنگام گرفتن قرض نيت كند كه آن را پرداخت خواهد نمود . و همين كار موجب مىشود كه خداوند يارى فرمايد و قرضش را زود ادا نمايد و اگر تصميم بگيرد قرضش را پرداخت نكند همانند دزد مىباشد .

( مسألهء 2332 ) اگر قرض دهنده شرط كند كه چيزى اضافه بگيرد ربا و حرام است .

( مسألهء 2333 ) در قرض ، ربا مطلقاً حرام است ، خواه كشيدنى و پيمانهاى باشد يا نه . چنان كه در باب ربا تذكّر داديم .

( مسألهء 2334 ) اگر در قرض شرط زياده كنند ، شرط باطل است ، ولى قرض باطل نيست و لذا مالى را كه قرض كرده ، ميتواند در آن تصرّف كند و لازم نيست آن مقدار زيادى را بپردازد .

( مسألهء 2335 ) در قرض شرط هر گونه زيادتى حرام است ، چه عين باشد ، يا منفعت ، يا صفت و يا غير آن . چنان كه در مسأله بعدى مثال زده مىشود .

( مسألهء 2336 ) همهء مثال هاى زير حرام و ربا مىباشد :

1 - قرض دهنده شرط كند علاوه بر اداى قرض مثلًا لباسى را به او بدهند .

2 - قرض دهنده شرط كند علاوه بر اداى قرض مثلًا به مدّت يك ماه در خانهء او بنشيند .

3 - قرض دهنده شرط كند علاوه بر اداى قرض مثلًا براى مسافرتى از