توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — الصفحة ٤٧

فصل پنجم : احكام حيض

رسيد ، معلوم مىشود همهء آنها حيض بوده است .

( مسألهء 233 ) اگر در فرض بالا در كمتر از سه روز قطع شد و در مجموع به سه روز نرسيد ، معلوم مىشود استحاضه بوده است . و بايد نمازهائى را كه ترك كرده بود ، قضا نمايد .

( مسألهء 234 ) كسى كه در ضمن ده روز ، سه روز يا بيشتر خون به صورت پراكنده ديده ، روزهايى كه خون نديده ، حكم پاك بودن را دارد ، پس بايد غسل كرده نمازش را بخواند . و اگر چنين نكرده ، بايد قضاى آنها را بجا آورد .

( مسألهء 235 ) زنى كه به صورت پراكنده خون ميبيند ، اگر فقط مدّتهاى كوتاهى خونش قطع مىشود ، چنان كه در ميان زنها متعارف است ، در اين صورت در همان حال نيز حكم حيض بر آن جارى مىشود .

( مسألهء 236 ) هر خونى كه زن ببيند به سه شرط ، در حكم حيض است :

1 - كمتر از سه روز نباشد .

2 - بيشتر از ده روز نباشد .

3 - ميان اين خون و خونى كه قبلًا ديده بود ، ده روز فاصله باشد .

( مسألهء 237 ) هر خونى كه داراى سه شرط فوق باشد ، خون حيض است ، اگر چه ويژگيهاى خون حيض را نداشته باشد ، پس به مجرّد ديدن خون با شرايط فوق ، آن را حيض حساب مىكند ، پس اگر تا سه روز ادامه پيدا كند ، مطمئن مىشود حيض بوده است ، ولى اگر در كمتر از سه روز قطع شود ، معلوم مىشود حيض نبوده و در اين صورت نمازهائى را كه نخوانده قضا مىكند .

( مسألهء 238 ) زنى كه خون حيض ميبيند ، اگر از نظر وقت ، عدد ، يا هر دو ، دو بار پشت سر هم ، يكنواخت خون ببيند ، صاحب عادت مىشود .

( مسألهء 239 ) زنان صاحب عادت بر سه قسمند :