توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — الصفحة ٢٦

فصل سوم : احكام وضو

مدفوع ، از مخرج بيرون آيد ، وضو را باطل نمى كند .

( مسألهء 85 ) اگر انسان شك كند آيا چيزى كه وضو را باطل مىكند ، از او سر زده يا نه ؟ بنا ميگذارد كه سر نزده است .

( مسألهء 86 ) اگر انسان ميداند چيزى از يكى از دو مجراى او بيرون آمده ، ولى نميداند آيا چيزى بوده كه وضو را باطل كند يا نه ؟ بنا را بر اين ميگذارد كه باطل كنندهء وضو از او بيرون نيامده است ، مگر اين كه رطوبتى از او بيرون آيد و استبرا نكرده باشد .

( مسألهء 87 ) وضو عبارت است از : شستن صورت و دستها و مسح سر و پاها .

( مسألهء 88 ) اندازه صورت از نظر طول ، از رستنگاه موى سر تا آخر چانه است و از نظر پهنا به مقدارى است كه بين انگشت شست و وسط جاى بگيرد .

( مسألهء 89 ) بنابر احتياط واجب در وضو لازم است كمى بيشتر از مقدار ياد شده شسته شود ، تا به شسته شدن مقدار واجب اطمينان حاصل شود .

( مسألهء 90 ) شستن صورت و دستها بايد از بالا به پايين باشد و جز آن كفايت نمى كند .

( مسألهء 91 ) شستن دستها بايد از آرنج آغاز و به سر انگشتها ختم شود . و بايد آرنج نيز كه محلّ اجتماع دو استخوان ساعد و بازوست ، شسته شود .

( مسألهء 92 ) اگر دست كسى بريده شده ، ولى قسمتى از اعضاى وضو باقى مانده ، بايد آن قسمت باقيمانده شسته شود .

( مسألهء 93 ) كسى كه دستش از بالاى آرنج قطع شده ، اگر چه باقيمانده از اعضاى وضو نيست ولى بنابر احتياط واجب آن را بشويد . ولى اگر از