توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — الصفحة ٢٥٧

فصل دوّم : شرايط صحّت روزه

شعبان روزهء مستحبّى و يا روزهء قضا نيّت كند ، بعد معلوم شود ماه رمضان بوده ، روزهاش صحيح است و از ماه رمضان محسوب مىشود .

( مسألهء 1329 ) اگر در روز مشكوك ، كه معلوم نيست آخر شعبان است يا اوّل رمضان ، به نيَت امتثال امر واقعى روزه بگيرد ، روزهاش صحيح است ، و اگر بعد معلوم شود ماه رمضان بوده ، از ماه رمضان محسوب مىشود .

3 - پاك بودن از حيض و نفاس

( مسألهء 1330 ) روزهدار بايد در همهء لحظات روز از حيض و نفاس پاك باشد ، پس اگر فقط چند لحظه به مغرب مانده حيض يا نفاس ببيند ، روزهاش باطل مىشود .

4 - مسافر نبودن

( مسألهء 1331 ) مسافرى كه نمازش شكسته مىشود ، نمى تواند روزه بگيرد .

( مسألهء 1332 ) در چند مورد روزهء مسافر صحيح است ، كه از آن جمله است :

1 ) مسافرى كه جاهل به مسأله باشد و نداند روزهء مسافر صحيح نيست .

2 ) روزهء نذرى كه مشروط به سفر باشد ، مثلًا نذر كند كه اگر روز دحوالأرض را موفق به زيارت شود در آنجا روزه بگيرد .

3 ) روزه نذرى كه به صورت اعمّ از سفر و حضر باشد ، مثلًا نذر كند روز نيمهء شعبان را چه در سفر باشد يا در حضر ، روزه بگيرد .

4 ) سه روز از ده روز روزهء بدل قربانى ، كه در مكهء معظمه بگيرد .

5 ) سه روز روزه براى برآورده شدن حاجت ، كه روزهاى چهارشنبه ، پنجشنبه و جمعه ، در ضمن عمل خاصّى در مدينهء منوّره گرفته مىشود .

( مسألهء 1333 ) مسافر نمى تواند روزهء مستحبّى بگيرد ، مگر سه روز