توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — الصفحة ١٤٥

فصل ششم : نيّت

كفايت نمى كند .

( مسألهء 771 ) در نيّت تعيين اجمالى كفايت مىكند ، پس اگر نيّت كند نخستين نماز از دو نمازى را كه بر عهده دارد ، انجام ميدهد ، كافى است .

( مسألهء 772 ) اگر فقط يك نماز بر عهده دارد ، ولى نميداند آيا اداست و يا قضا ؟ اگر نيّت كند آنچه را كه بر عهدهء اوست ( ما فى الذّمّه ) كفايت مىكند .

( مسألهء 773 ) اگر ميخواهد نمازى را بخواند كه نميداند بر او واجب است يا مستحبّ ، نيّت اجمالى كافى است و نيازى به تعيين ندارد .

( مسألهء 774 ) كسى كه وارد نماز شده ، ديگر نمى تواند نيّتش را برگرداند و آن نماز را به عنوان نماز ديگرى به پايان برساند ، مگر در مواردى كه از آن جمله است :

1 - كسى كه به نماز عصر پرداخته ، سپس به يادش آمده كه نماز ظهر را نخوانده ، و يا وارد نماز عشا شده و در اثناى آن به يادش آمده كه نماز مغرب را نخوانده است ، در اينجا بايد نيّتش را به نماز قبلى برگرداند .

2 - كسى كه به نماز پرداخته ، در اثناى نماز به يادش آمده كه نماز قضائى به گردن دارد . او نيز ميتواند نيّتش را به نماز قضا برگرداند ، به شرط اينكه اولًا وقت نماز ادا تنگ نباشد ، ثانياً از محل عدول نگذشته باشد ، در غير اين صورت بايد آن نماز را مطابق نيّت اوّلى خود به پايان برساند .

* * *