توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — الصفحة ١٤١

فصل پنجم : اذان و اقامه

در عصر رسالت و در محضر رسول اكرم ( صلى الله عليه وآله ) هنگامى كه « عيهله » مشهور به « اسود عنسى » لعنة الله عليه را كشتند ، در اذان آن روز مؤذّن گفت :

« اشهد انّ محمّداً رسول الله و انّ عيهلة كذّاب » .

اين فراز براى اعلام پيروزى اسلام و نابودى دشمن اسلام ، درخشش نور اسلام و خموشى آتش فتنهء مدّعيان دروغپرداز بود .

در آن روز كه اين فراز در ضمن اذان گفته شد ، هيچكس اعتراض نكرد و نگفت كه اين فراز جزء اذان نبود ، چرا در آن داخل كرديد ؟

امّا علّت اين كه اين فراخوانى ادامه نيافت ، براى اين بود كه با كشته شدن « عيهله » آتش فساد خاموش گرديد ، ديگر نيازى نبود كه اين بانگ همواره در ضمن گلبانگ اذان گفته شود .

ولى شهادت به ولايت مولاى متّقيان بايد همواره اعلام گردد ، زيرا گروهى از مسلمانان آن را به دست فراموشى سپردهاند و همواره تلاش ميكنند كه آن را كم فروغ سازند و از ريشه و بن انكار نمايند ، تا به اين وسيله نور خدا را خاموش كنند ، در حالى كه خداوند از آن امتناع ورزيده ، نور خود را به كمال رسانيده و كلمهاش را اعتلاء خواهد بخشيد .

5 ) سيرهء مستمرّهء پيروان اهل بيت در طول قرون و اعصار بر اعلام شهادت بر ولايت اميرمؤمنان ( عليه السلام ) جارى شده و به صورت يكى از شعارهاى جاودانهء آنها در آمده ، راز و رمز ايمان گرديده است ، بدون اين كه آن را جزء اذان يا اقامه بدانند .

6 ) پاى بندى دوستان اهل بيت به اين شعار ، همانند پاى بندى آنها به ذكر صلوات بر محمّد و آل محمّد ( عليهم السلام ) به دنبال ذكر اسامى آنان بسيار خوب است و رُجحان شرعى دارد ، بدون اين كه جزء اذان يا اقامه باشد .

( مسألهء 764 ) در سفر و هنگامى كه نمازگزار عجله دارد اگر هر يك