توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — الصفحة ١٢٩

فصل سوًم : لباس نمازگزار

( مسألهء 707 ) چهار مورد پوشش اضطرارى كه در مسألهء 705 گفته شد ، ترتيبى هستند ، يعنى هنگامى كه يكى از آنها ميسّر باشد به بعدى نوبت نميرسد ، حتّى در دو مورد اخير بنابر احتياط واجب .

( مسألهء 708 ) كسى كه هيچگونه پوششى ندارد ، حتّى به چهار پوشش اضطرارى هم دسترسى ندارد ، اگر كسى او را ميبيند بايد نشسته نماز بخواند و به ركوع و سجده اشاره كند و گرنه ايستاده نماز ميخواند و عورتين خود را با دستهايش ميپوشاند ، براى تشهد و سلام مينشيند ولى براى ركوع و سجده اشاره مىكند .

( مسألهء 709 ) اگر ناگزير شود لباسى را كه شرايط لباس نمازگزار را دارا نيست ، به جهت سرما يا ضرورت ديگرى بپوشد ، نمازش صحيح است .

( مسألهء 710 ) اگر نمازگزار پوششى جز لباس غصبى ، طلا باف يا ابريشم خالص نداشته باشد ، و به جهت سرما يا ضرورت ديگرى ناگزير از پوشيدن آنها نباشد ، بايد به وظيفهء برهنگان - كه در مسألهء 708 بيان گرديد - عمل نمايد .

( مسألهء 711 ) اگر نمازگزار جز لباس نجس و يا از اجزاى حيوان حرام گوشت در اختيار ندارد ، بنابر احتياط واجب بايد دوبار نماز بخواند ، يك بار برهنه و يك بار با همان لباس فاقد شرايط .

( مسألهء 712 ) مستحب است لباس نمازگزار سفيد باشد ، پاكيزه ترين لباس هايش باشد ، بوى خوش استعمال كند و انگشترى عقيق در دست كند .

( مسألهء 713 ) نماز خواندن در لباس مشكى ، چرك ، تنگ و لباس يا انگشترى كه صورت جاندار بر آن نقش شده مكروه است .

( مسألهء 714 ) اگر پاپوش ، تن پوش ، عمامه و عباى نمازگزار مشكى باشد ، مانعى ندارد .

* * *