توضيح المسائل (عبادات ومعاملات) (فارسى) — الصفحة ١٢٣

فصل اوّل : نمازهاى يوميّه و اوقات آنها

( مسألهء 673 ) وقت نافلهء نماز صبح ، يك ششم آخر از شب مىباشد و ميتوان آن را به همراه نماز شب خواند .

( مسألهء 674 ) كسى كه نافلهء نماز صبح را به قدرى تأخير بيندازد كه سرخى طرف مشرق ظاهر شود ، بهتر است كه اوّل نماز صبح را بخواند سپس نافلهء آن را به جا آورد .

( مسألهء 675 ) كسى كه نماز واجب را پيش از دخول وقت بخواند ، نمازش باطل است ، مگر در يك صورت ، و آن اين كه به اعتقاد دخول وقت آن را آغاز كند و پيش از آنكه از نماز فارغ شود وقت داخل گردد .

( مسألهء 676 ) فرا رسيدن وقت نماز از سه راه ثابت مىشود :

1 ) انسان شخصاً به آن واقف شود .

2 ) دو نفر شاهد عادل از روى اطّلاع - نه حدس و گمان - به آن گواهى دهند .

3 ) بر اساس اذان شخص مؤذّن آگاه و مورد وثوق .

( مسألهء 677 ) كسى كه نماز واجب بر عهده دارد اعم از اين كه اداء باشد يا قضا ميتواند نماز مستحبّى بخواند .

( مسألهء 678 ) پس از داخل شدن وقت نماز ، كسى كه نماز واجب خود را نخوانده ، ميتواند مشغول نماز مستحبّى شود ، مگر اين كه وقت نماز واجب تنگ باشد ، كه در اين صورت بايد به آن مبادرت كند .

* * *