بهار بندگى (فارسى) — الصفحة ٦٧
احاديث رمضانيه « 1 »
تَعالي :
استجارَ عَبدِي بِالصَّومِ مِن شَرِّ عَبدِي قَد اجرتُهُ النّار ؛ « 1 »
بنده روزه‌دارى نيست كه به او دشنام داده شود و او به دشنام دهنده بگويد : من روزه هستم . سلام بر تو ! من دشنام نمىدهم ؛ چنان چه تو دشنام مىدهى ؛ مگر اين كه پروردگار تعالى مىفرمايد : بنده من به وسيله روزه از شرّ بنده ( به من ) پناه جست . من به تحقيق او را از ( شرِّ ) آتش پناه دادم .
* * * قالَ رَسُولُ الله‌صلّىالله‌عليه وآله
: الشَّقِي مَن حَرُمَ غُفرانَ اللهِ فِي هذَا الشَّهرِ العَظِيم ؛ « 2 »
بدبخت كسى است كه از آمرزش خدا در اين ماه بزرگ محروم بماند و نتواند خود را عوض كند و گناه و معصيت را كنار بگذارد .
* * * قال اميرالمؤمنين عليه السلام
: انَّما هُوَ عيدٌ لِمَنْ قبلَ الله مِنْهُ صيامَه ، وَشَكَر قيامَه ، وكل يوم لايعصي الله فيه فهو عيد
؛ « 3 »
امروز ، عيد است براى كسى كه روزه‌اش مقبول ، و سعى وكوشش مشكور ، و گناهش مغفور شده باشد .
* * * قال اميرالمؤمنين عليه السلام
: الْيَوم لنا عيدٌ ، وَغدا لنا عيد ، و
( 1 ) . كافى ، ج 3 ، ص 88 ( 2 ) . بحارالانوار ، ج 96 ، ص 356 ( 3 ) . نهج البلاغه ، ج 4 ، ص 100 .