با عاشوراييان (فارسى) — الصفحة ٢٦

ياوران حقيقى

نجات دهند و آنها را از بيعت و تعهدى كه نسبت به آن حضرت داشتند آزاد و برئ الذمه فرمود كه بروند و متفرق شوند و به منازل و شهرهاى خود برگردند .

فان القوم انما يطلبوننى و لو قد اصابونى للهوا عن طلب غيرى « 1 »

اين مردم قصد تعرض به من را دارند و اگر به من دست بيابند به غير من نمىپردازند .

آن اهل بيت بزرگوار و آن اصحاب با وفا يك قول و يك سخن ، پاسخ دادند كه ما هرگز چنين كارى نمىكنيم و امام خود را در ميان دشمن ، بىيار و تنها نمىگذاريم .

برادران آن حضرت ، برادرزادگان و عموزادگانش همه گفتند ، ما چنين نكنيم ، چرا برويم ؟ براى اينكه بعد از تو زنده بمانيم ؟ !

لا ارنا الله ذلك ابداً « 2 »

خدا ما را بى تو هرگز زنده نگذارد !

ما جان خود و كسان خود را فداى تو مىكنيم و در راه تو جهاد مىكنيم و در هر بلا و مصيبتى كه تو وارد شوى ما نيز وارد مىشويم .

( 1 ) . الكامل ابن اثير ، ج 4 ، ص 57 . ( 2 ) . ارشاد ، ص 231 .