الهى نامه (فارسى) — الصفحة ٥٣

[ متن ]

همه‌شان شرمسار است .

الهى در شگفتم از اين گله گله اشباه الناس و رمه رمه آدمى پيكر كه يكى نميگويد من كيستم .

الهى حسن‌زاده چگونه دعوى بىگناهى كند كه آدم و حوازاده است نه ملك و چگونه از آمرزش تو نااميد باشد كه ربنا ظلمنا گواست نه بما اغويتنى .

الهى هرچه راز بود به پيغمبرت گفتى و آن ستوده بر ما ننهفت در يافتن آنها ما را درياب .

الهى عابد دون معبود است و امام اشرف از مأموم ، آدم مسجود ملائكه است اين شيطان‌پرستان پست‌تر از ابليس‌اند .

الهى رسولت فرموده شر العمى عمى القلب و چه نيكو فرمود كه كور چشم سر از مشاهده خلق محروم است و كور چشم دل از رؤيت حق ، حسن را چشم سر بينا داده‌اى چشم دل بينا نيز ده تا خلق بين حق‌بين شود .