الهى نامه (فارسى) — الصفحة ٥٢

[ متن ]

الهى از گناه اين و آن رنج مىبرم كه از چون تويى روى گردانيدند .

الهى از دردم خرسندم كه درمانش تويى .

الهى شيدايى جانان را با حور و غلمان چه كار .

الهى شكرت كه تاكنون خواننده بودم و اينك گوينده .

الهى اين بىتميز با اينكه عمرى در نحو و صرف صرف كرده است هنوز تميز بين منادى و منادى و مشتق و مشتق منه را نگذاشته است .

الهى ادراك حرمان مىكنم شكرت كه بدردم رسيدم كه طبيب طالب دردمند است .

الهى عمرى اهل شهرى را بسوى تو خواندم كه اگر خودم عامل يك صد هزارم آنچه گفتمى بودمى از ملك برتر شدمى ولى يا من اظهر الجميل و ستر القبيح يك شهر به حسن حسن ظن دارند و حسن به تو ويرا در رستاخيز رسوا مكن و از چشم آنان دورش بدار كه از روى