الهى نامه (فارسى) — الصفحة ٤٥

[ متن ]

پيش ، توفيقم ده تا هم‌اكنون قابل ارشاد شوم كه گفتار از دهن بىكردار نمودارى ندارد .

الهى مرا بنعمت لقايت متنعم فرموده‌اى چگونه شكر آن بگذارم .

الهى شكرت كه به جنّت لقايت درآمدم .

الهى از اربعين كليميم به روى اربعين و كليم ( ع ) و كريمه و واعدنا موسى شرمنده‌ام كه حق هيچيك را بجاى نياورده‌ام .

الهى كجا سرّ دوست از دوست مستور است چگونه حسن دعوى دوستى كند كه مهجور است .

الهى يك عمر امروز را بفردا بردم توفيقم ده كه حال فردا را بامروز آورم .

الهى ثمره درس و بحث و فكر و ذكرم اين شد كه جهانرا جهانبانى است و جان را جانانى .

الهى قربان لب و دهانم بروم كه بذكر تو گويايند .

الهى تاكنون از اين و آن بسويت راه مىيافتم و اينك از تو به اين و آن آشنا ميشوم .