الهى نامه (فارسى) — الصفحة ٢٧

[ متن ]

الهى امروز هم چون الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ كه لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ .

الهى دل‌خوشم كه آلهى گويم .

الهى دل به جمال مطلق داده‌ايم هرچه باداباد .

الهى كيست كه موفق به زيارت جمال دل‌آرايت شد و شيدايت نشد .

الهى كى الله گفت و لبيك نشنيد .

الهى حرفهايم اگر مشوّش است از ديوانه پراكنده خوش است .

الهى گل دماغ را معطر كند و گندنا دهن را ابخر با اينكه كاشتهء ديگرانند و خارج از ذات ما پس آنچه در خود كاشته‌ايم با ما چه خواهد كرد .

الهى عمرى كوكو مىگفتم و حالا هوهو مىگويم .

الهى پيش از تشنگى آب از چشمه‌سار مىجوشد و تشنهء تشنه است و پيش از گرسنگى گندم از كشتزار ميرويد و گرسنهء گرسنه است عشق