ارث زوجه از زمين (فارسى) — الصفحة ٣٠٣

بررسى قرائن فتوا بودن مقطوعه ابن اذينه

اما :

- در تفصيل متأخّرين : فرق بين ذات ولد و غير ذات ولد دائر مدار اين است كه آيا اين زوجه از ميّت فرزند دارد يا خير ؟ چه اينكه بنابر قاعدهفرزند يا فرزندان مردى كه از دنيا مىرود :

يا غالباً از همان زوجه‌اى هستند كه با ميّت زندگى مىكرده است . و :

يا نادراً از زوجه‌ايهستند كه ميّت او را طلاق داده و مجدداًزوجه ديگرى اختيار كرده ولى از زوجه دوم صاحب فرزند نشده است .

* نكته دوم : بين دو نقليكه از ابن اذينه ياد شد تناقض وجود دارد ؛ زيرا :

- وى در روايت مقطوعه به « تفصيل » مىگويد :

« فِى النِّسَاءِ إِذَا كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ أُعْطِينَ مِنَ الرِّبَاعِ » « 1 » زناناگر دارى فرزند باشند يك چهارم و اگر فرزند نداشته باشند ، يك هشتم ارث مىبرند .

- همودر روايت فضلاى خمسه « بدون تفصيل » مىگويد :

« أَنَّ الْمَرْأَةَ لَاتَرِثُ مِنْ تَرِكَةِ زَوْجِهَا مِنْ تُرْبَةِ دَارٍ أَوْ أَرْضٍ » .

زن از ما ترك شوهرش از زمين خانه و [ ساير ] زمين‌ها ارث نمىبرد .

اينك ، با توجه به دو نكته‌ى فوق ، بايد از جناب ابن اذينه سؤال كرد كه :

شما كه اين روايت را از فضلاى خمسه نقل كرده‌ايد ، چرا در نقطه مقابل ، اين مقطوعه را نقل نموده‌ايد ؟ ! اين دو نقل متناقض ، چه معنايى دارد !

خلاصه اينكه :

نقل روايت فضلاى خمسه توسط جناب ابن اذينه ، خود قرينه‌اى بسيار روشن است بر اينكه مقطوعه‌ى مورد نزاع ، روايت نبوده ، بلكه فتواى آن جناب است .

چهارمين قرينه ، مؤيّد فتوا بودن مقطوعه‌ى ابن اذينه

( 1 ) . ر . ك . به : همان ، ج 26 ، ص 208 .