ارث زوجه از زمين (فارسى) — الصفحة ١٨٠
د : كلمهى « قرية »
« الضَّيْعةُ : العَقارُ . . . والضَّيْعَةُ : الارض المغلَّة » « 1 »
ضيعه همان عقار است . . . و ضيعه به زمينى كه در آن كشاورزى مىشود و غله دارد [ گفته مىشود ]
- فَيُومى در كتاب « مصباح المنير فى غريب الشرح الكبير » مىنويسد :
« وَالضَّيْعَةُ الْعَقَارُ » « 2 » ضيعه همان عقار است .
نتيجه : « ضياع » مترادف با « عقار »
در لغت « ضياع » و « عقار » يك معنا دارد و در مواردى كه در روايت كلمهى « عقار » و « ضياع » با يكديگر آمده ، بدين جهت بوده است كه ، اين دو كلمه يك معنا داشته و با يكديگر فرقى نمىكردهاند ؛ لذا امام ( ع ) آنها را با هم آورده است ؛ بنابراين :
- روايت دهم يا عنوان هشتم ، كه در آن كلمات « مِنَ الدُّورِ وَ الْعَقَار » آمده ؛
- روايت سيزدهم يا عنوان دهم ، كه در آن كلمات « مِنَ الدُّورِ وَ . . . الضِّيَاعِ » آمده ؛
يك معنا دارند .
د : كلمهى « قرية »
د : كلمهى « قرية »
- فيومى در كتاب « مصباح المنير فى غريب الشرح الكبير » مىگويد :
« . . . الْقَرْيَةُ كُلُّ مَكَان اتَّصَلَتْ بِهِ الْأَبْنِيَةُ وَاتُّخِذَ قَرَارًا » « 3 »
قريه به هر مكانى كه بناها به هم متصل و ثابت باشند گويند .
فيومى به نقل از كتاب «
كفاية المتحفظ و نهاية المتلفظ فى اللغة العربية
» « 4 » قريه را هر مكانى مىداند كه ساختمانها به هم متصل هستند .
( 1 ) . ر . ك . به : لسان العرب ، ابن منظور ، ج 8 ، ص 228 ( 2 ) . ر . ك . به : المصباح المنير فى غريب الشرح الكبير ، فيومى ، ج 5 ، ص 369 ( 3 ) . ر . ك . به : همان ، ج 7 ، ص 386 ( 4 ) . مولف اين كتاب ابن الاجدابى ، ابو اسحاق ابراهيم بن اسماعيل بن احمد بن عبد اللهالازهرى است . .