ارث زوجه از زمين (فارسى) — الصفحة ١٤٢

بررسى روايات در نزاع اول

وى مىگويد ، به امام ( ع ) گفتم : [ مطلق ] مردم [ يا اهل سنّت ] اين [ موضوع ] را قبول نمىكنند .

آن حضرت ( ع ) فرمودند : اگر ما حكومت را بدست بگيريم [ و مردم نپذيرند ] با تازيانه آن‌ها را وادار به پذيرش مىكنيم و اگر با تازيانه به راه راست هدايت نشدند ، با شمشير آن‌ها را خواهيم زد [ تا از حكم خدا تخطى نكنند ] .

ج . نكات مهم اين روايت :

* احتمالمىرود اين روايت با روايت هشتم يكى باشد ؛ زيرا ، در سند روايت هشتم « شعيب عن يزيد الصائغ » وجود داشت كه در اين روايتنيز ، با نامى ديگر ، يعنى « مثنى » حضور دارد .

* از جمله دلايلى كه برايوحدت روايت « هشتم » و « يازدهم » ذكر مىكنند اين است كه :

- از يك طرف بعيد است ، امام ( ع ) در دو نوبتدربارهيك مسئله يعنى محروميّت زوجه از ارث زمين ، به يك راوى يعنى « يزيد صائغ » روايتى را بيان فرموده باشند .

و :

- از طرف ديگر بعيد است ، يك راويآنهم « يزيد صائغ » دو بار درباره عدم پذيرش حكم محروميّت زوجه از ارث زمين ، توسط مردم به امام ( ع ) خبر دهد و امام ( ع ) نيز دوبار به وى فرموده باشند كه : « اگر ما حكومت را در دست داشتيم براى اجراى حكم خدا چنينو چنان برخورد مىكرديم » .

مضاف بر اينكه ، مروى عنه در اين روايت امام باقر ( ع ) و در روايت هشتم ، امام صادق ( ع ) است ؛ لذا صحيح است كهروايت هشتم و يازدهم را « دو » روايت بدانيم .

د . نتيجه

اين حديث ، ضعيف است .