ارث زوجه از زمين (فارسى) — الصفحة ١٣٨

بررسى روايات در نزاع اول

شده [ و از عين خانه و زمين ارث نمىبرد ] به جهت اين است كه بعداً نرود و ازدواج كند و بر اهل ميراث شخص ديگرى را كه ضرر به مواريثشان مىزند ، وارد نمايد .

ج . لغات روايت

- الطُّوبُ :

ص شيخ صدوق ( رحمه الله ) طوب را به طبقه‌هاى پخته شده از آجر معنا مىكند .

« الطَّوَابِيقُ الْمَطْبُوخَةُ مِنَ الْآجُرِّ »

به طبقه‌هاى پخته شده از آجر گويند

ص فيومى در « مصباح المنير » در اين باره مىگويد :

« ( طوب ) : الطُّوبُالْآجُرُّ » « 1 »

طوب همان آجر است .

د . نكات مهم اين روايت

* امام ( ع ) در اين روايت ، همچون روايات دوم ، سوم و هفتم به حكمت حرمان زوجه از عَقار خانه اشاره كرده و مىفرمايند :

« لِئَلَّا يَتَزَوَّجْنَ فَيَدْخُلَ عَلَيْهِمْ يَعْنِى أَهْلَ الْمَوَارِيثِ مَنْ يُفْسِدُ مَوَارِيثَهُمْ » « 2 »

اينكه زن ( زوجه ) از عقار خانه ارث نمىبرد براى اين است كه او بعداً نرود و ازدواج كند و بر اهل ميراث ، شخص ديگرى را كه ضرر به مواريثشان مىزند

وارد نمايد .

* در دو طريق از سه طريق اين روايت ، يعنى طريق مرحوم كلينى ( رحمه الله ) و طريق مرحوم شيخ طوسى ( رحمه الله ) شخص مجهولى بنام « معلى بن محمد » وجود دارد كه ضعيف است .

ه . نتيجه

در مجموع ، اين حديث ضعيف است .

( 1 ) . ر . ك . به : المصباح المنير فى غريب الشرح الكبير ، فيومى ، ج 5 ص 447 ( 2 ) . ر . ك . به : وسائل الشيعة ، شيخ حر عاملى ( رحمه الله ) ، ج 26 ، ص 209 .