سوء استفاده از ايمان به امام مهدى ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٣٥
واكنش ما به مدعيان ارتباط با امام زمان : يا معجزه يا مجازات !
واكنش ما به مدعيان ارتباط با امام زمان : يا معجزه يا مجازات !
واكنش ما به مدعيان ارتباط با امام زمان : يا معجزه يا مجازات !
مي‌توان از آسيب‌ها كاست ، ولي نمي‌توان آنها را كاملاً از ميان برداشت
سؤال بعدي ما اين است : در جامعه امروز ، بايد چه مؤلفه‌هايي را رعايت كنيم تا دچار آسيب‌هاي سوءاستفاده از مهدويت نشويم ؟
نمي‌شود هرگز دچار نشد . جامعه ، قابل آسيب هست . تمام جوامع بشري چنين آسيب‌هايي را دارند .
يعني اصلِ اين آسيب‌ها گريزناپذير است .
البته . آسيب ، هميشه هست . طبيعي است . وقتي مي‌بينيم از توحيد سوءاستفاده مي‌كنند ، نمي‌توانيم توحيد را لغو كنيم . اين آسيب‌ها را فقط مي‌شود كم كرد .
راه حل در رعايت حُكم شرعي است : از مدّعي معجزه بخواهيد !
چگونه ؟ بايد چه كنيم تا آسيب كم شود ؟
بايد احكام شرعي را رعايت كنيم . « الامام ، يُعرَفُ بِالنَّص و المعجِزة » ، « امام ، يا با نص شناخته مي‌شود يا با معجزه » . بايد به مردم ياد بدهيم كه هر كس ادعاي ارتباط خاصي با امام مهدي دارد ، مثلا مي‌گويد سفير اوست يا پسرش است يا خودش است ، به او بگويند : معجزه نشان بده !
بله ، وقتي نص ندارد [ = حديث صريحي در تأييد او وجود ندارد ] ، پس بايد معجزه نشان بدهد .
به مردم بگوييم تا يك نفر آمد و گفت « من از طرف امام مهدي به شما مي‌گويم