فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٩٧٥
سلطه ، پس از شهادت امام‌عسكري ( عليه السلام ) بر خانه‌ى ايشان هجوم مي‌آورد
علامه‌ى مجلسي ( رحمه الله ) در بحار الانوار 51 / 312 پس از نقل روايت مي‌نگارد : « بنى فرات خانواده‌ى وزير ابو الفتح فضل بن جعفر بن فرات بودند كه از وزراى عباسيان بود . . . برس منطقه‌اى بين حله و كوفه است ، و مقصود از زيارت مقابر قريش زيارت كاظمين ( عليهما السلام ) است . »
سلطه ، پس از شهادت امام‌عسكري ( عليه السلام ) بر خانه‌ى ايشان هجوم مي‌آورد
سلطه ، پس از شهادت امام‌عسكري ( عليه السلام ) بر خانه‌ى ايشان هجوم مي‌آورد
كمال الدين 2 / 473 از ابو الحسين حسن بن وجناء از پدرش از پدر بزرگش روايت مي‌كند : « در خانه‌ى امام‌عسكري ( عليه السلام ) بوديم كه لشكريان بر ما حمله آوردند و در ميان آنان جعفر بن على كذاب نيز حضور داشت . آنان به غارت و چپاول پرداختند . تمام فكر من مشغول مولايم قائم ( عليه السلام ) بود كه يكباره ديدم ايشان آمدند و از در بيرون رفتند . من به ايشان كه شش سال داشت نگاه مي‌كردم ، اما هيچ كس ديگر نديد تا آنكه از ديده رفت . » ( 1 )
همان 2 / 498 از سعد بن عبد الله از ابو على متيلى نقل مي‌كند : « ابو جعفر [ محمد بن عثمان عَمري ] نزد من آمد و مرا به عباسيه [ محله‌اى در بغداد ] برد . در ويرانه‌اى داخل كرد و نامه‌اى در آورده برايم خواند . در آن نامه شرح همه‌ى وقايعى كه بر سر خانه [ ى امام‌عسكري ( عليه السلام ) ] آمده ، ذكر شده بود ، از جمله آنكه ؛ موهاى ام عبد الله را مي‌گيرند ، از خانه بيرون مي‌آورند و به بغداد نزد سلطان مي‌برند ، و ديگر وقايع . سپس به من گفت : اين مطالب را به خاطر بسپار و نامه را پاره كرد و اين مدتى پيش از آن مطلب ( 2 )
بود . »
نگارنده : مقصود از اين روايت آن است كه جناب عمرى خبر مي‌دهد كه دستگاه حاكم براى تفتيش خانه‌ى امام‌عسكري ( عليه السلام ) در جهت دستيابى به حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ، بدان هجوم مي‌آورند ، و زنى را كه به دو مشكوك هستند كه شايد مادر آن حضرت باشد به دستور خليفه به بغداد مي‌برند !
همچنين امام‌عسكري ( عليه السلام ) به مادر امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) خبر مي‌دهند كه چه به وقوع خواهد پيوست ، همان 2 / 431 از ابو على خيزرانى روايت مي‌كند : « هنگامى كه جعفر كذاب به خانه‌ى
( 1 ) . منتخب الانوار / 159 ، تبصرة الولى / 123 و حلية الابرار 2 / 546
( 2 ) . ممكن است اشاره باشد به نيل جناب عمرى به سفارت ناحيه‌ى مقدسه ، و يا اشاره‌اى به فوت ايشان يا پدرش كه سفير نخست بود باشد . م