فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٨٨٧
هم امام مهدي ( عليه السلام ) ، پسر برگزيده‌ى كنيزان است و هم جدّش امام جواد ( عليه السلام )
هم امام مهدي ( عليه السلام ) ، پسر برگزيده‌ى كنيزان است و هم جدّش امام جواد ( عليه السلام )
هم امام مهدي ( عليه السلام ) ، پسر برگزيده‌ى كنيزان است
و هم جدّش امام جواد ( عليه السلام )
تعبير پسر برگزيده‌ى كنيزان توسّط رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) در شأن حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) به كار رفته است . ايشان در مورد امام جواد ( عليه السلام ) نيز چنين عبارتى را به كار بردند .
امام جواد ( عليه السلام ) گندمگون بودند و دستگاه حاكم از اين مطلب بر ضدّ امام رضا ( عليه السلام ) سوء استفاده كردند . آنان شايعه كردند امام جواد ( عليه السلام ) فرزند امام رضا ( عليه السلام ) نيست ، چون بسان ايشان سفيد نمي‌باشد ! آنان قيافه شناسان را آوردند و آنان او را فرزند امام ( عليه السلام ) دانستند و خدا ايشان را در قبال دروغ پردازان يارى نمود .
كافى 1 / 322 و ارشاد / 317 روايت مي‌كنند : « على بن جعفر در مورد ماجراى حكم قيافه شناسان [ به اينكه امام جواد پسر امام رضا ( عليهما السلام ) است ] و تكذيب دروغ گويان ، گفت : من برخاستم و دهان ابو جعفر [ امام جواد ( عليه السلام ) ] را بوسيده آب دهانش وارد دهانم شد و عرض كردم : نزد خدا شهادت مي‌دهم شما امام من هستيد .
امام رضا ( عليه السلام ) گريستند و فرمودند : اى عمو ! آيا از پدرم نشنيديد : رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرمودند : پدرم فداى پسر برگزيده‌ى كنيزان ، پسر زن نوبي ( 1 )
پاك دهان ، صاحب رحِمى كه نجيب به دنيا مي‌آورد . واى بر آنان [ بنى عباس ] ، خداوند اعيبس ( 2 )
صاحب فتنه و دودمانش را لعنت كند . ( 3 )
و اوست [ مهدي ] كه سال‌ها ، ماه‌ها و روزها آنان را مي‌كشد ، به ذلت مي‌كشاند و جام صبر مي‌نوشاند . او رانده و آواره است ، پدر و جدّش را كشته‌اند ولى خونخواهى نكرده است ، غيبت مي‌كند و گفته مي‌شود : مرد يا به هلاكت رسيد ، در كدامين وادى سير مي‌كند ؟
اى عمو ! آيا اين شخص جز از [ نسل ] من خواهد بود ؟ عرض كردم : راست گفتي ، فدايت گردم . »
( 1 ) . طائفه‌اى از حبشيان
( 2 ) . تصغير اعبس و كنايه از بنى عباس است .
( 3 ) . متن روايت كافى چنين است : لعن الله الاعيبس وذريته صاحب الفتنة ، ويقتلهم سنين و شهوراً وأياماً . . . كه ترجمه شد ، لكن علامه‌ى مجلسى احتمال دقيقى را ذكر مي‌كنند ، و آن اين است كه الفتنة در اصل الغيبة بوده باشد ، كه در اين صورت بازگردان چنين مي‌شود : خداوند اعيبس و ذريه‌اش را لعنت كند . آنكه غائب مي‌گردد ، سال‌ها ، ماه‌ها و روزها آنها را مي‌كشد . . . ر . ك به مرآة العقول 3 / 382 . م