فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٨١٩
گنج‌هاى زمين را گرد مي‌آورد و در ميان مردم سخنرانى مي‌كند
آنگاه آن را وا مي‌گذارند و چيزى بر نمي‌دارند . » ( 1 )
المصنف ابن ابى شيبه 15 / 86 از عبد الله از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) : « مردم در اين حالت به سر مي‌برند كه زمين پاره‌هاى جگرش را كه از طلا و نقره است بيرون اندازد ، ولى هيچ يك ديگر نفعى نرساند ، نه طلا و نه نقره . » ( 2 )
مختصر البصائر / 201 از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) در وصف آن روزگار نقل مي‌كند : « زمين گنج‌هايش را براى آنان بيرون مي‌دهد ، و قائم مي‌گويد : كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ ، ( 3 )
بخوريد و بنوشيد ، گواراتان باد ، به [ پاداش ] آنچه در روزهاى گذشته انجام داديد . پس مسلمانان آن روز براى دين ، راستكارانند ، به آنان اجازه‌ى سخن داده مي‌شود . پس آن روز تأويل اين آيه خواهد بود : وَجَاءَ رَبُّكَ وَالملكُ صَفّاً ، ( 4 )
و [ فرمان ] پروردگارت و فرشته [ ها ] صف درصف آيند . »
كمال الدين 2 / 368 از محمد بن زياد ازدى نقل مي‌كند : « از امام موسى بن جعفر ( عليهما السلام ) درباره‌ى اين آيه پرسيدم : وَأَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظَاهِرَةً وَبَاطِنَةً ، ( 5 )
و نعمتهاى ظاهر و باطن خود را بر شما تمام كرده است ، ايشان فرمودند : نعمت ظاهر امام ظاهر است ، و نعمت باطن امام غائب .
عرض كردم : آيا در ميان امامان كسى خواهد بود كه غيبت كند ؟ فرمودند : آري ، شخص او از ديدگان مردمان غائب مي‌شود ، ولى ياد او از دل مؤمنان نه . او دوازدهمى ماست . خداوند هر سخت و دشوارى را برايش آسان و رام مي‌گرداند . گنج‌هاى زمين را براى او آشكار ، و هر دورى را نزديك مي‌گرداند . به دست او هر جبار عنيدى را به هلاكت مي‌رساند ، و هر شيطان سركشى را از ميان مي‌برد .
او پسر بانوى كنيزان است و ولادتش از مردم پوشيده خواهد بود ، و بر آنان جايز نيست نام او را برند تا آنكه خداى عزوجل او را آشكار كند ، پس زمين را از عدل و داد بياكند ، آنسان كه از ستم و بيداد پر شده است . »
( 1 ) . سنن ترمذى 4 / 493 - وى آن را حسن شمرده است - و الجمع بين الصحيحين 3 / 298 و نهايه‌ى ابن اثير 1 / 50
( 2 ) . و نيز المستدرك 4 / 555 - وى آن را بنابر شرط مسلم و بخارى صحيح شمرده است - ، جمع الجوامع 2 / 534 و الدرالمنثور 6 / 59
( 3 ) . سوره‌ى حاقه / 24
( 4 ) . سوره‌ى فجر / 22
( 5 ) . سوره‌ى لقمان / 20