فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٧١٥
نبرد موعود دمشق و قدس
« ترك در حيره فرود مي‌آيد و روم در فلسطين ، عبد الله بر عبد الله سبقت مي‌گيرد تا آنكه لشكريانشان در قرقيسيا در كنار نهر با هم مواجه شوند و نبردى سخت رخ دهد . »
سخن در اين روايت از جنگ قرقيسياست كه در سال ظهور به وقوع مي‌پيوندد ، ولى به جزئياتى كه در آن آمده نمي‌توان اعتماد نمود ، زيرا سند آن تمام نيست .
نبرد موعود دمشق و قدس
نبرد موعود دمشق و قدس
اين ، بعد از جنگ‌هاى كوچك در عراق و حجاز ، بزرگترين معركه در مرحله‌ى نخست ظهور امام ( عليه السلام ) است . طرف مقابل آن هم سفيانى حاكم سوريه و ثقل نبرد در دمشق است ، و محور آن دمشق ، طبريه ( 1 )
و قدس هستند .
امام ( عليه السلام ) بر سفيانى فائق آمده و با فتح و پيروزى وارد سرزمين قدس مي‌شوند .
سفيانى گويا خطّ دفاع يهوديان است ، لذا پيروزى امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) بر وي ، پيروزى بر يهود خواهد بود .
در روايت آمده كه ويرانى در دمشق بسيار خواهد بود ، معانى الاخبار / 406 از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « در مصر منبرى بنا خواهم كرد ، سنگ سنگ دمشق را ويران خواهم ساخت ، يهود را از تمام مناطق عرب بيرون خواهم نمود و با اين عصاى خود عرب را مي‌رانم .
در اين هنگام راوى كه عبايه‌ى اسدى است گفت : يا اميرالمؤمنين ! گويا خبر از آن مي‌دهيد كه بعد از مرگ زنده خواهيد شد ، ايشان فرمودند : هيهات ، اى عبايه ! اشتباه فهميدي ، مردى از من اين كارها را انجام مي‌دهد ، يعنى مهدي ( عليه السلام ) . »
جنگ بعدى كه بزرگترين نبرد است با روم خواهد بود ، و هفت سال پس از جنگ قبلى است . امام ( عليه السلام ) پس از نبرد قدس ، پيمان صلحى ده ساله با روم مي‌بندند ، ولى روميان بعد از هفت سال آن را نقض كرده ، لشكرهايشان را در منطقه گرد مي‌آورند و اين جنگ عظيم به وقوع مي‌پيوندد ، نبردى گسترده كه به جنگى جهانى مي‌ماند .
سنن الدانى / 100 از ابو سعيد خدرى از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) نقل مي‌كند : « مردى از امتم خروج مي‌كند
( 1 ) . منطقه‌اى بين دمشق و قدس