فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٦٦٨
خوارى دشمنان حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف )
تفسير قمى 1 / 200 ذيل همين آيه روايت ميكند : « مقصود از آن قيام قائم است ، چنان شود كه گويا آنان هيچگاه قدرتى نداشتهاند . »
خوارى دشمنان حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف )
خوارى دشمنان حضرت مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف )
تفسير تبيان 1 / 420 : « سدى در تفسير فرمايش خداوند : وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِي خَرَابِهَا أُولَئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوهَا إِلا خَائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْي وَلَهُمْ فِي الآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ ، ( 1 )
و كيست بيدادگرتر از آن كس كه نگذارد در مساجد خدا ، نام وى برده شود ، و در ويرانى آنها بكوشد ؟ آنان حق ندارند جز ترسان و لرزان در آن [ مسجد ] ها درآيند . در اين دنيا ايشان را خواري ، و در آخرت عذابى بزرگ است ، گويد : خوارى آنان در دنيا آن است كه چون مهدى قيام كند و قسطنطنيه فتح گردد ، آنها را به هلاكت ميرساند . » ( 2 )
مختصر بصائر الدرجات / 200 روايت ميكند برخى دشمنان حضرت مهدي ( عليه السلام ) كه از
بنى الاشهب هستند ، به سمت سبطرى ميگريزند .
تفسير قمى 2 / 68 : « تفسير سخن خداوند : فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَرْكُضُونَ . لا تَرْكُضُوا وَارْجِعُوا إِلَى مَا أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ ، ( 3 )
پس چون عذاب ما را احساس كردند ، بناگاه از آن ميگريختند . مگريزيد ، و به سوى آنچه در آن متنعّم بوديد و [ به سوي ] سراهايتان بازگرديد ، باشد كه شما مورد پرسش قرار گيريد ؛ مقصود گنجهايى است كه ذخيره ميكرديد .
قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ . فَمَا زَالَتْ تِلْكَ دَعْوَاهُمْ حَتَّى جَعَلْنَاهُمْ حَصِيداً خَامِدِينَ ، ( 4 )
گفتند : اى واى بر ما ، كه ما واقعاً ستمگر بوديم . سخنشان پيوسته همين بود ، تا آنان را دروشدهى بيجان گردانيديم ؛ هيچ خبر رسانى از آنها باقى نميماند . . . چشمى كه بر هم خورد از آنها نخواهد ماند . »
كافى 8 / 227 از سلام بن مستنير نقل ميكند : « از امام باقر ( عليه السلام ) شنيدم كه فرمودند : قائم چون قيام كند ، ايمان را بر تمام ناصبيان عرضه دارد ، پس اگر به حقيقت داخل ايمان شد
( 1 ) . سورهى بقره / 114
( 2 ) . و نيز خريدة العجائب / 260 و الملاحم و الفتن / 143 با اندكى تفاوت
( 3 ) . سورهى انبياء ( عليهم السلام ) / 13 - 12
( 4 ) . همان / 15 - 14