فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٥٦١
ندا ، نشانه‌اى كه گردن‌هاى مردم در برابر آن فرود مي‌آيد
همان 1 / 344 از ابو رومان از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) : « هنگامى كه منادى از آسمان ندا كند كه حق در آل محمد است ، نام مهدى بر سر زبان مردم مي‌افتد ، محبّت او با دل‌هايشان عجين مي‌شود و سخنى غير از او ندارند . » ( 1 )
ندا ، نشانه‌اى كه گردن‌هاى مردم در برابر آن فرود مي‌آيد
ندا ، نشانه‌اى كه گردن‌هاى مردم در برابر آن فرود مي‌آيد
غيبت نعمانى / 251 از امام باقر ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) در مورد سخن خداوند تعالي : فَاخْتَلَفَ الأَحْزَابُ مِنْ بَيْنِهِمْ ، ( 2 )
اما دسته‌ها [ ى گوناگون ] از ميان آنها به اختلاف پرداختند ، سؤال شد و ايشان فرمودند : با رخداد سه امر منتظر فرج باشيد ، پرسيدند : يا اميرالمؤمنين ! آن چيست ؟ فرمودند : اختلاف ميان اهل شام ، پرچم‌هاى سياه از خراسان و فرياد در
ماه رمضان .
گفته شد : اين يك چيست ؟ فرمودند : آيا فرموده‌ى خداوند عزوجل در قرآن را نشنيده‌ايد :
إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ، ( 3 )
اگر بخواهيم نشانه‌اى از آسمان بر آنان فرود مي‌آوريم ، تا گردن‌هايشان در برابر آن خاضع گردد ؛ آن نشانه‌ايست كه دختر را از پرده بيرون مي‌كشد ، خواب را بيدار مي‌كند و بيدار را مي‌هراساند . » ( 4 )
تأويل الآيات 1 / 386 از حنان بن سدير روايت مي‌كند : « از امام محمد باقر ( عليه السلام ) درباره‌ى اين آيه : إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ، سؤال كردم و ايشان فرمودند : اين آيه در مورد قائم آل محمد ( صلى الله عليه وآله ) نازل شده است ، نام او از آسمان ندا مي‌شود . »
غيبت نعمانى / 260 با دو سند از عبدالله بن سنان نقل مي‌كند : « در محضر امام صادق ( عليه السلام ) بودم . شنيدم مردى از همدان مي‌گويد : اين سنّيان ما را سرزنش كرده مي‌گويند : شما بر اين پنداريد كه منادى از آسمان نام صاحب اين امر را ندا مي‌كند ؟ امام ( عليه السلام ) - كه تكيه داده بودند -
( 1 ) . و نيز البيان گنجى شافعى / 512 ، عقد الدرر / 52 ، 106 و 136 از طبرانى و ابو نعيم در مناقب المهدي ، الحاوي 2 / 68 و جمع الجوامع 2 / 103
( 2 ) . سوره‌ى مريم / 37
( 3 ) . سوره‌ى شعراء / 4
( 4 ) . و نيز عقد الدرر / 104 ، تأويل الآيات 1 / 387 ، حلية الابرار 2 / 611 ، البرهان 3 / 179 ، المحجة / 160 و بحار 52 / 229