فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٤٤٤
بررسى اين شبهه كه ظهور ايشان بر فراگير شدن ستم توقف دارد
امام ( عليه السلام ) فرمودند : قريش نيز درباره‌ى پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) همين گونه مي‌گفتند كه چگونه شخصى كه نمي‌تواند از مكه تا مدينه - به هنگام هجرت - جز در دوازده روز برسد ، در يك شب از مكه به بيت‌المقدس مي‌رود و آثار پيامبران ( عليهم السلام ) را در آنجا مي‌بيند و باز مي‌گردد ؟
امام سجاد ( عليه السلام ) در ادامه فرمودند : به خدا سوگند امر خداوند و امر اولياى او را با او [ ارتباط آنان با خدا ] ندانستند . مراتب رفيع تنها با تسليم بودن به درگاه خداوند - جل ثناؤه - و دورى از پيشنهاد دادن بر او و رضايت به آنچه برايشان تدبير مي‌كند به دست مي‌آيد . اولياى خدا بر محنت‌ها و ناخوشي‌ها چنان بردبارى مي‌كنند كه ديگران با آنان مساوى نيستند ، از اين رو خداى عزيز وجليل در قبال آن ، پاداش ايشان را اين قرار داد كه تمامى خواسته‌هايشان به اجابت برسد . با اين وجود آنان از خداوند تنها آن را مي‌خواهند كه او برايشان مي‌خواهد . »
بنابراين معصوم ( عليه السلام ) قدرت ولايت خود را بدون اراده‌ى خدا به كار نمي‌گيرد و بر او پيشنهادى نمي‌دهد ، بلكه انتظار اذن و فرمان او را به واسطه‌ى هاتف و يا الهام مي‌كشد . اصل نزد اوآن است كه بر اساس اسباب عادى رفتار و زندگى كند ، مگر آن هنگام كه خدا راهى جز آن را براى او برگزيند و اين معناى تفوّق و برترى پيامبر و امامان ( عليهم السلام ) بر ديگران است ، زيرا آنان هرگز بر پروردگارشان پيشنهاد نمي‌دهند .
لذا امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ظهور خود را به خداوند پيشنهاد نمي‌كند ، و تنها پس از فرمان خداست كه براى تعجيل آن دست به دعا مي‌برد . در روايات هم وارد شده كه خداى متعال او را فرمان مي‌دهد سه شب در كنار كعبه نماز گزارد و دعاى مضطر را بخواند ، آنگاه ياران او را از اقصى نقاط زمين در يك شب براى او گرد مي‌آورد .
بررسى اين شبهه كه ظهور ايشان بر فراگير شدن ستم توقف دارد
بررسى اين شبهه كه ظهور ايشان بر فراگير شدن ستم توقف دارد
ممكن است توهّم شود كه ظهور امام عصر ( عليه السلام ) پس از آن خواهد بود كه زمين را ستم و بيداد فرا گيرد و عدالت به طور كامل از گستره‌ى آن رخت بر بندد و هيچ خيرى در آن نماند !
و لكن اين شبهه نادرست است ، زيرا اين فراگيرى امرى است عرفى كه پيش از زمان ما نيز واقع شده است ، خداوند مي‌فرمايد : ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ