فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٤٢٥
حركت امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) از عراق
بخشى از آنچه را بدان اندرز داده شده بودند فراموش كردند . بدان كه آنان آن بخش [ به فراموشى سپرده شده ] را به ياد خواهند آورد ، و گروهى از ايشان با قائم ( عليه السلام ) خروج خواهند كرد . »
نگارنده : ممكن است علّت نهى امام ( عليه السلام ) از خريد بردگان سياه بابت آن باشد كه بعدها آزاد ميشوند . نوبه نيز منطقهاى است نزديك سودان و در كنار نيل .
حركت امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) از عراق
حركت امام مهدى ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) از عراق
بصائر الدرجات / 188 از امام صادق از امام باقر ( عليهما السلام ) روايت ميكند : « زمانى كه قائم در مكه قيام و ارادهى عراق كند ، منادى ايشان ندا ميكند : بدانيد كه هيچ يك از شما غذا و نوشيدنى برندارد . او سنگ موسى بن عمران را كه بار شترى است برميدارد ، و در هيچ منزلى فرود نميآيد مگر آنكه چشمهاى از آن بجوشد . پس هركسى گرسنه باشد سير و هركه تشنه باشد سيراب گردد ، اين توشهى آنان است تا آنكه وارد نجف در پشت كوفه شوند . » ( 1 )
الخرائج و الجرائح 2 / 690 اين مضمون را با اندكى تفاوت نقل ميكند : « . . . سنگ موسى بن عمران را كه از آن دوازده چشمه جوشيدن گرفت با خود برميدارد . در هيچ منزلى فرود نميآيد مگر آنكه آن را قرار ميدهد و چشمهها از آن جوشيدن ميگيرد . آب و شير دائماً از آن ميجوشد . هركس گرسنه باشد سير و هركه تشنه باشد سيراب گردد . »
نگارنده : ظاهراً امام ( عليه السلام ) از ميان يارانش كسى را به عنوان فرمانده به همراه نيروها به عراق اعزام ميكند ، و خود برنامهى ديگرى دارد و به صورت هوايى با هفت گنبد نورانى كه معلوم نيست در كدام حضور دارد وارد عراق ميگردد .
تفسير عياشى 1 / 103 از جابر روايت ميكند : « امام باقر ( عليه السلام ) در تفسير آيهي : هَلْ يَنْظُرُونَ إِلا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ وَالْمَلائِكَةُ وَقُضِي الأمر ، ( 2 )
مگر انتظار آنان غير از اين است كه خدا و فرشتگان ، در سايبانهايى از ابر سپيد به سوى آنان بيايند و كار يكسره شود ؟ فرمودند : او [ قائم ] در ميان هفت گنبد از نور كه معلوم نيست در كدام است در پشت كوفه [ نجف ] فرود ميآيد .
( 1 ) . و نيز كافى 1 / 231 و نعمانى / 238
( 2 ) . سورهى بقره / 210