فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٤١٨
بين ركن و مقام با آن حضرت بيعت مي‌كنند
به كتاب خدا هستم . آنگاه به مقام مي‌رود و دو ركعت نماز گزارده خداوند را به حقّ خود
سوگند مي‌دهد .
به خدا قسم او مضطر در كتاب خداست آنجا كه مي‌فرمايد : أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَيَكْشِفُ السُّوءَ وَيَجْعَلُكُمْ خُلَفَاءَ الأرض ، ( 1 )
يا [ كيست ] آن كس كه درمانده را - چون وى را بخواند - اجابت مي‌كند ، و گرفتارى را بر طرف مي‌گرداند ، و شما را جانشينان زمين قرار مي‌دهد ؟
جبرئيل در كنار ناودان به صورت پرنده‌اى سفيد ، اوّلين مخلوقى است كه با وى بيعت مي‌كند ، و [ بعد ] آن سيصد و بيش از ده مرد بيعت مي‌كنند .
هريك در راه باشد همان وقت مي‌رسد ، و هركسى كه در راه نباشد از بسترش ناپديد مي‌گردد ، و به خدا سوگند اين همان سخن على بن ابى طالب ( عليه السلام ) است : ناپديد شدگان از بسترهايشان ، و همان فرموده‌ى خداوند است : فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللهُ جَمِيعاً ، ( 2 )
پس در كارهاى نيك بر يكديگر پيشى گيريد ، هر كجا كه باشيد ، خداوند همگى شما را مي‌آورد ؛ [ اينان ] سيصد و بيش از ده مرد اصحاب قائم هستند .
و در ادامه فرمودند : به خدا سوگند آنان امّت شمرده شده‌اند كه خدا در كتابش فرموده : وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ ، ( 3 )
و اگر عذابشان را تا امّتى شمرده شده به تأخير اندازيم ؛ آنان در يك ساعت به مانند پاره‌هاى ابر پاييزى گرد هم مي‌آيند .
آن حضرت صبح در مكه مردم را به كتاب خدا و سنت پيامبرش ( صلى الله عليه وآله ) دعوت مي‌كند و افراد كمى اجابت مي‌كنند . آنگاه خود مي‌رود و كسى را در مكه مي‌گمارد ، ولى خبر مي‌رسد كه او را كشته‌اند .
پس خود به آنجا باز مي‌گردد و جنگجويان را مي‌كشد ، و نه بيشتر - يعنى كسى را به اسارت نمي‌گيرد - .
سپس مي‌آيد و مردم را به كتاب خدا و سنت پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) ، ولايت على بن ابى طالب ( عليه السلام )
و بيزارى جستن از دشمنان او - بدون آنكه نام كسى را ببرد - فرا مي‌خواند .
( 1 ) . سوره‌ى نمل / 62
( 2 ) . سوره‌ى بقره / 148
( 3 ) . سوره‌ى هود / 8