فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.١١٩٩
مخمّسهى حلوليه ( )
نگاشت . لكن حسادت بر جايگاه حسين بن روح نوبختى وى را بر آن داشت كه ترك
مذهب كند . . .
ابو المفضل شيبانى درگذشته به سال 387 اين كتاب را از او روايت ميكند . پدر شيخ صدوق نيز آن را - البته به استثناء روايت گواهى بدون علم شخص براى برادرش - از او روايت كرده است . »
همان 21 / 187 : « [ كتاب ] المعارف ؛ اثر ابو جعفر محمد بن على شلمغانى معروف به
ابن ابى عزاقر . »
برخي ( 1 )
معتقدند كتاب التكليف شلمغاني ، همان كتاب فقه الرضا ميباشد . بنابراين احتمال ، تأييد آن كتاب توسط سفير امام ( عليه السلام ) تأييد اين يك را نيز به دنبال دارد ، به خصوص آنكه مصادر بسيار ديگري ، احاديث و فتاواى موجود در آن را تأييد نموده است .
مخمّسهى حلوليه ( )
مخمّسهى حلوليه ( 2 )
اصل اين باور ، برگرفته از مذهب حلول مجوسى است . مخمسه بر اين باورند كه مصالح عالم بر عهدهى سلمان فارسي ، مقداد ، عمار ، ابوذر و عمر بن اميهى ضمرى گذاشته شده است . ( 3 )
آنان بعدها اين اعتقاد را در مورد پيامبر ، اميرالمؤمنين ، حضرت زهرا و امام حسن و امامحسين ( عليهم السلام ) پياده كردند !
شايد نخستين كسى كه به نشر اين باور در بغداد پرداخت ، احمد بن هلال كرخى باشد كه پيروانش را كرخيه يا كرخيان گويند ، همو كه توسّط امام زمان ( عليه السلام ) لعنت شد .
شيخ طوسى در غيبت / 414 ميفرمايد : « كرخيان ، مخمسه بودند و احدى از شيعيان در آن ترديدى ندارد . ابو دلف نيز چنين اعتقادى داشت و ميگفت : سرورمان شيخِ صالح - يعنى ابوبكر بغدادى - مرا از مذهب ابو جعفر كرخى به مذهب صحيح هدايت كرد . جنون ابو دلف و حكايات فساد عقيدهى او بيش از آن است كه به شمارش آيد . »
( 1 ) . آيت الله سيد حسن صدر كاظمي ( رحمه الله ) درگذشته به سال 1354 در كتاب فصل القضاء . م
( 2 ) . از آنجا كه پيشتر ياد شدند ، سخن از آنان به ميان آمد .
( 3 ) . خلاصة الاقوال علامهى حلى / 364