فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٠٧٦
أَجَلٍ قَرِيبٍ
فرمودند : مثل زكريا هنگامى كه نزد مريم وارد عبادتگاه مي‌شد و نزد او رزقى مي‌يافت ، قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَمِنْ عِنْدِ اللهِ إِنَّ اللهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ .
پس آنها يك ماه از آن تناول كردند ، و آن همان كاسه‌اى است كه قائم ( عليه السلام ) از آن مي‌خورد و نزد ماست . »
هفتمين خوشه
هفتمين خوشه
تفسير عياشى 1 / 147 از مفضل بن محمد جعفي : « از امام صادق ( عليه السلام ) در مورد اين آيه پرسيدم : كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ ، ( 1 )
همانند دانه‌اى كه هفت خوشه بروياند ، حضرت فرمودند : دانه ، فاطمه ( عليها السلام ) است ، و هفت خوشه هفت تن از فرزندان او هستند كه هفتمين آنان قائم آنهاست . گفتم : امام حسن ( عليه السلام ) چطور ؟ فرمودند : امام حسن ( عليه السلام ) امامى از سوى خداست و اطاعت از او واجب مي‌باشد ، لكن از خوشه‌هاى هفت گانه نيست ، نخستين آنها امام‌حسين ( عليه السلام ) است و آخرينشان قائم .
گفتم : مقصود از اين قسمت آيه چيست : فِي كُلِّ سُنْبُلَةٍ مِئَةُ حَبَّةٍ ، در هر خوشه‌اى صد دانه باشد ؟ فرمودند : براى هر مردى از آنان در كوفه ، يك صد فرزند از صلبش به دنيا مي‌آيد ، و اين تنها مربوط به اين هفت تن مي‌باشد . »
نگارنده : به تصريح روايت ، نخستين آنها امام‌حسين ( عليه السلام ) است و هفتمين و آخرينشان امام مهدي ( عجل الله تعالى فرجه الشريف ) ، اما نسبت به ديگر امامان بيانى ندارد ، و امام حسن ( عليه السلام ) را واجب الاطاعة معرفى مي‌كند ، لكن خوشه نمي‌داند .
أَجَلٍ قَرِيبٍ
أَجَلٍ قَرِيبٍ
تفسير عياشى 1 / 258 و 2 / 235 و كافى 8 / 330 از امام باقر ( عليه السلام ) روايت مي‌كنند : « به خدا سوگند ، كارى كه حسن بن علي ( عليه السلام ) انجام داد ، براى اين امت از هرآنچه خورشيد بر آن تابيده بهتر بود ، به خدا اين آيه فرود آمد : أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ
( 1 ) . سوره‌ى بقره / 261