فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٠٢١
اختصاص رجعت به برخى ابرار و برخى فجّار
در برابر عيبى كه به خاندانش گرفتم هيچ دفاعى نداشت ، بلكه نسبت به باطل اصرار مي‌ورزيد
صدق من براى منصور مشخص شد ، همانگونه كه دروغ احمق نادان
او با خداوند صاحب عرش و رسولانش كه آنها را با حجت واضح بر مي‌گزيند ، دشمنى مي‌كند
نسبت به دانشمند سخاوت پيشه‌اى كه با فضيلت خود بر ديگر صاحبان فضل برترى دارد ،
كينه مي‌ورزد
و در قضاوت ، به گروهى كه حقوق رسولان را ادا كرده‌اند ، ستم مي‌كند
پس خدا تزوير او را آشكار ساخت ، و او هم بسان شخصى سرگردان و هراسان شد
منصور گفت : دست از او بردار ، سيد هم پاسخ داد : آنكه شروع كرده ظالمتر است ، دست از من بردارد تا دست از او بردارم .
منصور به سوار گفت : منصفانه سخن گفت ، از او دست بردار تا او نيز از تو دست بردارد . »
اختصاص رجعت به برخى ابرار و برخى فجّار
اختصاص رجعت به برخى ابرار و برخى فجّار
تصحيح الاعتقاد / 215 از امام صادق ( عليه السلام ) روايت مي‌كند : « در زمان قيام قائم تنها كسى به دنيا رجوع مي‌كند كه ايمانش خالص و يا كفرش خالص باشد ، و ديگران تا روز مآب
[ و قيامت ] بازگشتى نخواهند داشت . »
مختصر البصائر / 25 از ابو بصير روايت مي‌كند : « امام باقر ( عليه السلام ) به من فرمودند : آيا اهل عراق رجعت را انكار مي‌كنند ؟ عرضه داشتم : آري ، فرمودند : مگر قرآن نمي‌خوانند : وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً تا آخر آيه . »
تفسير قمى 1 / 24 و 2 / 36 از حماد از امام صادق ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « مردم در مورد اين آيه چه مي‌گويند : وَيَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً ، و آن روز كه از هر امّتي ، گروهى را محشور مي‌گردانيم ؟ گفتم : مي‌گويند در قيامت است ، فرمودند : اين گونه كه مي‌گويند نيست ، اين در رجعت است ، آيا خدا در قيامت از هر امتى گروهى را محشور مي‌كند و ديگران را وا مي‌گذارد ؟ آيه‌ى قيامت اين است : وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً ، و ما آنان را گرد مي‌آوريم و هيچ يك را
فرو گذار نمي‌كنيم . »