فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.١٠١٣

نبرد و طاعون پيش از ظهور

نخست بنا مي‌كند و خانه‌هاى جبارانى را كه اطراف آن است ويران مي‌سازد . رهسپار بصره مي‌شود و بر درياى آن مشرف مي‌گردد . تابوت و عصاى موسى را به همراه دارد . دريا را قسم مي‌دهد و آن ، صدايى مي‌كند و بصره به دريايى عظيم مبدّل مي‌گردد و تنها مسجد آن و بسان جلو كشتى بر روى آب باقى مي‌ماند .

سپس به سوى حروراء [ خاستگاه خوارج ] مي‌رود و آن را به آتش مي‌كشد . . .

آنگاه رهسپار مصر مي‌شود ، بر فراز منبر آن مي‌رود و براى مردم سخنرانى مي‌كند . زمين به عدالت خرم مي‌شود ، آسمان باران خود و درخت ميوه‌اش را عطا مي‌كند ، زمين گياهش را مي‌بخشد و براى اهلش زينت مي‌كند ، حيوانات وحشى آرام مي‌شوند تا جايى كه در زمين مانند چارپايان مي‌چرند ، دانش در قلب‌هاى مؤمنان فرو مي‌افتد ، پس هيچ مؤمنى نيازمند دانش برادرش نخواهد بود و آن روز است تأويل اين آيه : يُغْنِ اللهُ كُلاً مِنْ سَعَتِهِ ، ( 1 )

خداوند هر يك را از گشايش خود بي‌نياز گرداند .

زمين گنج‌هايش را براى آنها بيرون مي‌دهد و قائم مي‌فرمايد : كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئاً بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الأَيَّامِ الْخَالِيَةِ ، ( 2 )

بخوريد و بنوشيد ، گواراتان باد ، به [ پاداش ] آنچه در روزهاى گذشته انجام داديد . مسلمانان آن روز براى دين ، راستكارانند ، به آنان اجازه‌ى سخن داده مي‌شود . پس آن روز تأويل اين آيه خواهد بود : وَجَاءَ رَبُّكَ وَالملكُ صَفّاً ، ( 3 )

و [ فرمان ] پروردگارت و فرشته [ ها ] صف در صف آيند . پس خداوند آن روز تنها دين حق خود را مي‌پذيرد ، أَلَا لِله الدِّينُ الْخَالِصُ ، ( 4 )

آگاه باشيد ! آيين خالص از آنِ خداست . تأويل اين آيه آن روز خواهد بود : أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْماءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعامُهُمْ وَ أَنْفُسُهُمْ أَ فَلا يُبْصِرُونَ . وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْفَتْحُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ . قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لا يَنْفَعُ الَّذينَ كَفَرُوا إيمانُهُمْ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ . فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ انْتَظِرْ إِنَّهُمْ مُنْتَظِرُونَ ، ( 5 )

آيا ننگريسته‌اند كه ما باران را به سوى زمينِ باير مي‌رانيم ،


( 1 ) . سوره‌ى نساء / 130

( 2 ) . سوره‌ى حاقه / 24

( 3 ) . سوره‌ى فجر / 22

( 4 ) . سوره‌ى زمر / 3

( 5 ) . سوره‌ى سجده / 30 - 27