بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠

قرآن از ديدگاه قرآن و حديث

حديث دوّم

اميرمؤمنان على ( عليه‌السّلام ) ، در توصيف و تعريف قرآن چنين مىگويد : « قرآن آن نور مطلق است كه غروب و افول بر آن راه ندارد ، چراغ روشنى است كه به خموشى نمىگرايد ، آن درياى ژرف و پهناورى است كه عمق آن پيدا نيست ،

آن راه راست و مستقيمى است كه رهروانش را گمراه نمىسازد ، پرتو تابانى است كه ظلمت و تاريكى به آن راه ندارد ، فصيل‌دهنده‌اى است كه دلائل آن سست نخواهد بود ، بيان واضح و روشنگريست كه اصول و دلائل آن خلل‌ناپذير ، داروىشفا بخشى است كه با داشتن آن خوار و مغلوب نخواهند گرديد و حقيقتى است كه طرفدارانش بىيار و ياور نخواهند بود .

قرآن گنجينهء ايمان و مركز آن است ، درياى علوم و سرچشمهء دانش ، گلستان و بوستان عدالت و دادگسترى است .

قرآن اساس و زيربناى اسلام و وادىهاى حق و دشت‌هاى پهناور آن است ، قرآن دريايى است كه آب‌كشان نتوانند آب آن را تمام كنند و چشمه‌اى است كه آبش تيره و آلوده نخواهد بود و آبشخوارش دراثر تراكم و كثرت واردين تنگ نخواهد گرديد و منزلى است كه راه‌هاى آن صاف و هموار و مسافرينش هرگز گمراه نخواهند شد .

قرآن نشانه‌ها و علائم روشنى است كه عابرين از آن غفلت نورزند و تل‌هاى بلندى است كه قصدكنندگانى نتوانند از آن بگذرند .

قرآن كتابى است كه خداوند آن را سيراب كنندهء تشنگان علم و بهار دل‌هاى فقها و دانشمندان و آخرين مقصد نيكان و صالحان قرار داده است .

قرآن دوايى است كه با بودن آن دردى نيست ، نور و روشنايىاى است كه هرگز به ظلمت و تاريكى نگرايد ، ريسمانى است كه دستگيرهء آن ، محكم و ناگسستنى و پناهگاه محكم و بلندى است كه دست يغما و چپاول به آن راه ندارد ،