بيان در علوم و مسائل كلى قرآن ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠
گفتار مؤلف
الف - تكيه‌گاه و سند ما در اين تفسير عبارت است از :
1 . ظواهر آيات قرآن مجيد .
2 . محكمات و آيات صريح و روشن قرآن .
3 . رواياتى كه در اثر تواتر و كثرت نقل ، صحت آن‌ها ثابت گرديده است .
4 . احاديثى كه از خاندان عترت با سند صحيح به‌دست آمده است .
5 . عقل فطرى كه از انحرافات و رنگ‌آميزىهاى نادرست ، سالم باشد زيرا عقل حجت باطنى و درونى است .
همان‌طور كه پيامبر ( صلىالله‌عليه وآله و سلم ) و خاندان گراميش حجت و برهان ظاهرى مىباشند .
ب - ما معمولًا در تفسير يك آيه از مفهوم آيهء ديگر استفاده مىكنيم و خود قرآن را وسيلهء درك معانى قرآن قرار
مىدهيم و در فهم و درك قرآن از خود قرآن يارى و راهنمايى مىطلبيم و احاديث و ارده را بر اين روش و بر آنچه از ظاهر آيات قرآن فهميده‌ايم ، شاهد و مؤيد مىآوريم .
* * * در « مقدمهء تفسير » مباحث مهمى وجود دارد كه به اصل مباحث تفسيرى كاملًا مربوط است و مىتواند روشنىبخش زواياى تاريك علم تفسير بوده ، روشن‌گر افكار مفسر در كشف رموز تفسيرى باشد . ما اين‌گونه مباحث را قبل از شروع به اصل تفسير بررسى مىكنيم و آن را مقدمه و « مدخل تفسير قرآن » قرار مىدهيم .
مقدمه‌اى كه يك سلسله مباحث علمى و كلى را در پيرامون قرآن بررسى كند مانند عظمت ، اعجاز ، مصونيت از تحريف ، عدم تناقض و عدم نسخ در احكام قرآن و امثال اين مباحث كه اساس و شالودهء يك تفسير صحيح و اصيل علمى را تشكيل مىدهد و از خداى بزرگ مسئلت دارم كه در اين راه ، توفيق بيشترى عنايت فرمايد و اين عمل و خدمت به قرآن را از ما بپذيرد . « انَّهُ حَميدُ مَجيدُ »
مؤلف كتاب