مجموعة رسائل ( فارسى ) — الصفحة ٠.٨٤
درِ هشتم در بهشت و دوزخ و شفاعت و حوض
علما و صلحاء و اتقياء و رحمت خداى بيرون خواهد آمد ، و به بهشت قرار خواهد گرفت .
حق تعالى ما را و برادران ما را از دوزخ در پناه خود بداراد و شفاعت پيغمبر و ائمّهء معصومين عليهم السلام روزى گرداناد بمَنّه و كَرمه و جُوده بحقّ محمّد و آله أجمعين .
و شفاعت آن است كه كسى در دنيا با مؤمن بهشتى علاقه محكم كرده باشد به هدايت و اهتدا يا افاده و ا ستفاده يا محبّت بسيار يا معونت و نصرت يا غم و اندوه خوردن در مصيبت او ، يا امثال آن ، پس آن مؤمنِ بهشتى در آخرت گويد :
بار خدايا در فلان روز اين شخص را بر خيرى داشتم و او به عمل آورد ،
يا : مرا به خيرى داشت من به فعل آوردم ،
يا : مَدَد من كرد در فلان كار خير ،
يا : مِحنت و اندوه به او رسيد در مصيبت من ، پس بىاو به بهشت نمىروم .
پس خداى تعالى به سبب كرامت آن مؤمنِ بهشتى آن گناهكار را بيامرزد و با او رفيق گرداند .
و صاحب شفاعت كبرى پيغمبر ماست صلّى اللَّه عليه و آله و ديگران را به طفيل آن حضرت شفاعتهاى جزئى باشد ، و صاحب حوض نيز آن حضرت است و آن حوضى است بر در بهشت كه مقدار سعتش مقدار مسافت عَدَن است تا عَمّان بُلْقا ، آبش سفيدتر از شير و شيرين‌تر از عسل و سردتر از برف و جامها بر كنار آن آب هست به عدد ستاره‌ها ، هركه يك شربت از آن آب بياشامد هرگز تشنه نشود « 1 »
( 1 ) - در جامع الصّغير اين گونه نقل است : « إنّ حوضي مِن عَدَن إلى عَمّان البُلْقاء ، ماؤه أشدّ بياضاً من اللّبن و أحلى من العسل ، أكاويبه عدد النّجوم ، من شرب منه شربة لم يظمأ بعدها أبداً - الحديث » . و عَدَن شهرى است در يمن و عَمّان - به فتح عين و تشديد ميم - : شهرى در سمت شام است كه مركز سرزمين بُلقاء مىباشد ، و بُلقاء موضعى در بحرين است .