مجموعة رسائل ( فارسى ) — الصفحة ٠.٦٧

درِ ششم در زنده شدن بندگان بعد از موت و فنا و بازگشت خلايق بسوى حقّ عزّ و علا

تُخْرِجُونَ » « 1 » * ،

« وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ - إلى قوله - كَذلِكَ الْخُرُوجُ » « 2 » ،

« وَ تَرَى الْأَرْضَ هامِدَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ * ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّهُ يُحْيِ الْمَوْتى وَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » « 3 » .

بلى آنكه اموات نبات را نشر تواند كرد عِظام رُفات « 4 » را حشر تواند كرد .

كدام دانه فرو رفت در زمين كه نَرُست ؟ ! * چرا به دانهء انسانْت اين گمان باشد ؟ !

فرو شدن چو بديدى درآمدن به نگر * غروب شمس وقمر را چرا زيان باشد ؟ ! « 5 »

و نيز ما مىدانيم كه روح آدمى غير از بدن اوست چرا كه آدمى هميشه شعور به نفس خود دارد خواه در خواب و خواه در بيدارى و خواه در مستى و خواه در

( 1 ) - الرّوم : 19 . : « زنده را از مرده بيرون آرَد و مرده را از زنده ؛ و زمين را پس از مردگىاش زنده كند ، و همچنين شما [ از گورها ] بيرون آورده شويد » . ( 2 ) - سورهء ق : 9 - 11 . : « و از آسمان ، آبى با بركت فرو آورديم پس بدان رويانيديم بوستانها و دانه‌هاى دروكردنى ( مانند : گندم و جو و ارزن ) - تا آنجا كه فرموده : - همچنين است بيرون آمدن [ از گور ] » . ( 3 ) - الحجّ : 5 - 6 . : « و زمين را [ در زمستان ] فسرده و مرده بينى ، پس چون آب [ باران ] بر آنها فرو آريم بجنبد و بردمد و از هرگونه گياهِ زيبا و بهجت‌انگيز بروياند * اين - مراحل آفرينش آدمى و رويانيدن گياهان - از آن روست كه خدا حقّ است و اينكه مردگان را زنده مىكند و اينكه بر هر كارى تواناست » . ( 4 ) - استخوانهاى شكسته و از هم پاشيده و ريزه ريزه شده . ( 5 ) - ديوان شمس ، مولوى . و ابيات در ديوان با تقديم و تأخير نقل شده است .