مجموعة رسائل ( فارسى ) — الصفحة ١٧
جواب :
الْقَوْلِ وَ زُوراً « 1 » » .
سؤال دوم :
سؤال دوم :
أَهل هدايت را به چه نشان توان شناخت و أَهل ضلالت را به چه علامت ، آيا ضابطه‌اى هست كه به آن امتياز ميان فرقهء ناجيه و فِرَق « 2 » هالكه توان نمود [ يا نه ] ؟
جواب :
جواب :
بلى ، هر يك از فريقين را علامتها و نشانه‌ها است كه به آنها از ديگرى ممتازند « 3 » .
امّا أَهل هدايت نشانهء علماى ايشان آنست كه اكثر قولشان موافق فعل است و اكثر عنايت ايشان به تقويت يقين و مراقبت قلب و اهتمام به علوم باطن و معرفت طريق آخرت وسلوك آن وبحث در مفسدات أعمال ومُشَوِّشات قلوب .
مايل به ترفُّه در مطعم و ملبس و تجمّل در اساس و مسكن نيستند ، بلكه خواهان اقتصاد و اكتفا به اقلّ زادند ، همواره حزين و منكسر القلب و مرتاض در باطن ، و مَزّاح و خوشخو و متواضع در ظاهر ، از دنيا معرض و از سلاطين منقبض ، و مُسارَعت « 4 » به فتاوى را غير متعرّض ، مگر در حال اضطرار و انحصار ، و در آن وقت نيز جوابى كه گويند مطابق قرآن و احاديث اهل بيت - عليهم السّلام -
( 1 ) - المجادلة : 2 . « هر آينه آنان سخنى ناشايست و دروغ مىگويند » . ( 2 ) - الف : « فرقه » . ( 3 ) - الف : « ديگر امتياز يابد » . ( 4 ) - شتاب كردن ، بر يكديگر پيشى گرفتن .