مجموعة رسائل ( فارسى ) — الصفحة ٠.٢٩
درِ اوّل در هستى حقّ - جَلّ جٍلالُه -
ساعتى تأمّل كن در سرگردانى افلاك و حيرانى آب و خاك و آمد شُدِ شب و روز و طلوع و غروب خورشيد جهان افروز :
« إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ » « 1 » .
و لحظه‌اى متفكّر شو در گردش ستاره و سرگشتگى ثوابت و سيّاره :
« وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ » « 2 » * .
و لَمحه‌اى بنگر در بحر و بَرّ و جريان سفينه بر روى آب زَخّار « 3 » با احمال و اوزار : « وَ الْفُلْكَ تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ » « 4 » .
و در سيرِ كشتى بيابان و چگونگى خلقت آن :
« أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ » « 5 » .
دَمى مرغان را نظر كن كه در ميان هوا چون باز داشته ، و هر يك را به لونى و صوتى و صورتى نگاشته :
« أَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ مُسَخَّراتٍ فِي جَوِّ السَّماءِ ما يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ » « 6 » .
و زمانى رنگهاى طاووس را به نظر آر و دَمى بر نغمه‌هاى هَزار « 7 » گوش‌دار :
( 1 ) - آل عمران : 190 . : « همانا در آفرينش آسمانها و زمين و آمد شُدِ شب و روز خردمندان را نشانه‌هاست » . ( 2 ) - الأعراف : 54 . : « و خورشيد و ماه و ستارگان را [ بيافريد ] در حالى كه رامِ فرمان اويند » . ( 3 ) - درياى زَخّار : پرآب و موّاج . ( 4 ) - الحجّ : 65 . : « و كشتىها در دريا به فرمان او مىروند » . ( 5 ) - الغاشية : 17 . : « پس آيا به شتر نمىنگرند كه چگونه آفريده شده ؟ » . ( 6 ) - النّحل : 79 . : « آيا به پرندگانِ رام شده در فضاى آسمان ننگريستند ؟ هيچ كس جز خدا آنها را نگاه نمىدارد . همانا در آن براى مردمى كه ايمان آورند نشانه‌هاست » . ( 7 ) - بلبل .