تقريرات فلسفه امام خمينى ( شرح منظومه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٧

الف - صدر المتألهين « 1 »

كرده و در روستايى به نام كهك در اطراف شهر قم سالها انزوا و گوشه‌نشينى اختيار كرد و به تحقيق و پايه گذارى فلسفهء خويش كه امروزه به نام « حكمت متعاليه » زبانزد همگان گرديده مشغول شد و پس از آن به دعوت الله‌وردى خان حاكم فارس به شيراز بازگشت و بساط تدريس و تصنيف گسترد .

وى به سال 1050 ق . در حالى كه براى هفتمين بار در سفر حج گام مىزد در ، شهر بصره به ديار باقى شتافت .

در ميان شاگردان صدر المتألهين ، ملّا محسن فيض كاشانى ( 1007 - 1091 ق ) و ملّا عبد الرزّاق فيّاض لاهيجى ( م 1072 ق ) كه افتخار دامادى استاد خود را نيز داشتند پرآوازه‌ترند .

تأليفات آخوند را افزون بر پنجاه كتاب و رسالهء كوچك و بزرگ دانسته‌اند كه انتساب حدود چهل نوشته به دو ثابت گرديده است و مهم‌ترين آنها عبارت است از :

1 - الحكمة المتعالية فى الاسفار الاربعة العقليّة ؛

2 - الشواهد الربوبيّة ؛

3 - المبدأ و المعاد ؛

4 - تعليقات بر الهيّات شفا ؛

5 - تعليقات بر شرح حكمة الاشراق ؛

6 - شرح هدايهء اثيريّه ؛

7 - الحكمة العرشيّة ؛

8 - المشاعر ؛

9 - تفسير برخى از آيات و سور قرآنى ؛

10 - شرح اصول كافى ؛

11 - اجوبة المسائل النصيريّة ؛

12 - كسر الاصنام الجاهليّة ؛

13 - مفاتيح الغيب ؛