فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٩
الباب الخامس فى فضايل العزم و مناقب نتائجه [ 1 ]
انجاح « 78 » آمال و اسعاف « 79 » حاجات معاينه بديذ . گفت منت خداى را كى شواسع « 80 » اميال و قواطع اطراف ببريذم و منازل مخوف و مراحل مهلك قطع كردم و بجناب مريع « 81 » چنين شخصى شريف و فناء « 82 » خصيب « 83 » چنين [ 109 ] ذاتى كريم رسيذم كى اميذ هركه [ 110 ] بذو انتما « 84 » سازذ بايجاب و اتمام مقرون گردذ و بانجاح « 85 » و اسعاف « 86 » موصول شوذ .
بيت
حتى نزلت بطلق الوجه صاربه * سم الخياط من الترحيب ميدانا « 87 »
پس كريم بطبع و سخى بذات چون در چهرهء غريب نگريست اثر رنج راه دور و سفر بعيد در وى مشاهدت كرد . نوازش فرموذ و اكرام نموذ و لطف پيوست و گفت پيداست كى از خطه دور و بقعهء قاصى مىرسى گرم‌دل باش كى اين خانه خانه زوار و سايلانست [ 111 ] و من خدمتكار و چاكر غربا و اضياف . مبشر
( 78 ) - انجاح : بالكسر . روا كردن حاجت و روا شدن حاجت و فيروزمند شدن
( 79 ) - اسعاف : حاجت روا كردن و قريب كسى شدن ( انندراج )
( 80 ) - شواسع جمع شاسع : منزل شاسع منزل دور و بعيد ( منتهى الارب )
( 81 ) - مريع : بضم ميم نعت فاعلى از مصدر اراعه - مطر مريع . بارانى كه حاصلخيزى ببار آورد ( اقرب الموارد ) اراع القوم اراعة : بسيار شدند آن گروه و افزون شد طعام ايشان
( 82 ) - فناء : فناء الدار . پيشگاه فراخ‌سراى . ( در ملت محمد مرسل نداشت كس .
فاضل‌تر از محمد يحيى فناى خاك ) از خاقانى در مرثيه امام محمد يحيى كه بوسيله غزان خفه گرديد
( 83 ) - خصيب : كامير . بلده فراخ . ناحيه بسيار خير
( 84 ) - انتما : بكسر اول و ثالث . به كسى نسبت يافتن . كمال اسمعيل ( بجز به خدمت تو بنده انتما نكند بهركجا كه پژوهش رود ز نسل و نژاد )
( 85 ) - انجاح : رجوع شود بصفحه 418 حاشيه 13
( 86 ) - اسعاف : رجوع شود بصفحه 418 حاشيه 12
( 87 ) - تا سرانجام ميهمان مردى گشاده‌روى گشتم كه از خوشروئى و پيشباز گرم وى ، سوراخ تنگ سوزن بر كسان چون ميدانى فراخ بود ( دشواريها آسان گردد )
[ 109 ] مر : خضيب چنين [ 110 ] ملك : كى [ 111 ] مر : سوالست