فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٨

الباب الرابع فى فضايل الجود و سعادة عواقبه [ 1 ]

اندازذ و برهان بر تصديق اين معنى و حجت بر تحقيق اين دعوى هم قول رسول صادقست صلى الله عليه و آله [ 10 ] آنجا كى مىفرمايذ :

البخيل لا يدخل الجنه و السخى لا يدخل النار « 5 » و بارى تعالى چون بندهءى را از بندگان متكثر [ 11 ] و متمول گردانيذ و بثروت و غنا ار ديگران ممتاز [ 12 ] و فقرا و مساكين و غربا و ابناء السبيل را محتاج او گردانيذ بايذ كى بعد از حق خذاى حق اين موهبت كى او را ارزانى داشته‌اند [ 13 ] و بواسطه مالى كى از خزانه تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ « 6 » بذو داذه‌اند [ 14 ] و چنوئى را بذو محتاج [ 15 ] و مثل اوئى را خاضع و خاشع بر در او فرستاذه بشناسذ و بدالت استغنا كى إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى « 7 » دست بآستين طغيان بيرون نيارذ و سر از گريبان كفران برنكنذ و پاى در دامن عصيان نپيچذ و بحقيقت بشناسذ كى نعيم دنيا بر شرف زوالست و مالى كى در عاجل در راه استرضاء حق مصروف نشود در آجل تبعت « 8 » و نكال « 9 » باشذ چه در راه آخرت كى بضرورت بذان راه مىبايذ رفت و على الاطلاق بر آن جاده مىبايذ گذشت هيچ

( 5 ) - مفاد حديث بصورتهاى ديگر از آن حضرت ( ص ) نقل شده است

الف - السخى قريب من الله قريب من الناس قريب من الجنه بعيد من النار و البخيل بعيد من الله بعيد من الناس بعيد من الجنه قريب من النار و الجاهل السخى احب الى من عالم بخيل

ب - الشحيح لا يدخل الجنه

ج - قسم من الله تعالى لا يدخل الجنه بخيل

د - لا يدخل الجنه خب و لا بخيل

( 6 ) - آيه مباركه بيست و ششم از سوره آل عمران

( 7 ) - آيه مباركه ششم و هفتم سوره علق : كَلَّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى . أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى ( چنين است همانا انسان سركشى كند كه بيندش بىنياز شود )

( 8 ) - تبعت : كفرحت : عاقبت بد . تباعت ككتابت مثله ( انندراج )

( 9 ) - نكال : عقوبت و سزا هرچه باشد ( انندراج )

[ 10 ] مر : عليه السلم [ 11 ] مر : مكثر [ 12 ] مر : از ديگر بندگان ممتاز و مستثنى كرد [ 13 ] مر : داشته است [ 14 ] مر : به دو داذه [ 15 ] مر : محتاج كرده