فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧

الباب الثانى فى فضائل العلم و منافع فوائده

گفت شنيذم كى [ 286 ] در اطراف نواحى [ 287 ] مازندان بيشهء بوذ كى از تزاحم اشجار انديشه در ميان آن دشوار [ 288 ] راه يافتى و از التفات « 353 » اغصان « 354 » و حشائش « 355 » باذ بر آن گذر نتوانستى كرد .

بيت

ارض اذا غرست نمت شجراتها * و غدت تأزر بالظلال و ترتدى « 356 »

بهر گوشهءى چشمه و گلستان * زمين سنبل و شاخ بلبل ستان

در ميان آن اشجار و در جوار آن انهار [ 289 ] ضرغامى آشيانه داشت كى در جنب زئير « 357 » او صرير « 358 » ابر نرم‌تر از نغمهء زير بوذى و با صدمهء غره « 359 » او نعرهء رعد آسان‌تر از انين « 360 »

( 353 ) - التفاف - بالكسر بهر دو فا - افزون شدن گياه و درهم پيچيدن آن ( فرهنگ نفيسى ) .

( 354 ) - اغصان - بالفتح جمع غصن بالضم - كه بمعنى شاخ درخت باشد كه بر شاخ ديگر برآيد يا عام است .

( 355 ) - حشائش - بالفتح و كسر همزه - جمع حشيش بمعنى گياه خشك ( انندراج )

( 356 ) - زمينى درخور بود ، چون قلمه‌هاى نهال در آن مىنشاندند ، به زودى درختانى بلندبالا مىگشت و زمين در زير آن درختان در جامه‌هائى از سايه‌هاى خوش خودنمائى مىكرد .

( 357 ) - زئير - كامير - غرش و بانگ شير و غريدن وى ( انندراج ) .

( 358 ) - صرير - كامير - فرياد كردن و بانك سخت برآوردن و فارسيان به معنى مطلق آواز استعمال نمايند ( نقل باختصار از انندراج ) .

( 359 ) - غره - آواز سباع و رعد . بتخفيف نيز آورند ( فرهنگ شعورى ) .

غرش - غرش شير .

غرشى كن شيروار اى شير حق * تا رود آن غره تا هفتم طبق

( مثنوى )

غره شيرت بخواهد آسمان * نقش شير و آنگه اخلاق سگان

( مثنوى چاپ خاور ص 149 ) لغت‌نامه

( 360 ) - انين - كامير - بمعنى ناله - ( انندراج ) .

[ 286 ] - مر : آورده اندكى [ 287 ] - ملك : اطراف و نواحى [ 288 ] - مر : دشخوار [ 289 ] - مر : و در مغانى آن اشجار و محانى آن انهار .