فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى ) — الصفحة ١١٨

الباب الاول فى فضائل العقل و ميامن « 1 » نتائجه

پيشانى [ 130 ] وى پيذا [ 131 ] نگردذ و علامات ترس بر صفحات چهرهء وى روشن [ 132 ] نشوذ تا خصم دلير نگردذ و بر ايذاء او مفاجا « 297 » اقدام ننمايذ چه دشمن را بر سريرهء « 298 » ضمير خويش مطلع كردن و از خزينهء اسرار آگاهى داذن . همچنانست كى انگشت در دهان مار گرزه « 299 » نهاذن و تپانچه بر روى شير شرزه زذن .

من او را بلطائف حيل و بدائع حكم [ 133 ] چنان از راه ببرم و چنان سغبه « 300 » گردانم كى بنيم‌خوردهء ما راضى گردذ و بنوالهء « 301 » از ما خشنوذ شوذ .

بيت

و اذا اجحف بالليث الصدى * و دان يكرع فى سؤر ثعال « 302 »

پس متملق‌وار و متكلف‌كردار پيش آمذ و بر شير سلام كرد شير در طلب شكار هامون و قفار « 303 » گرديذه بوذ و در جست‌وجوى صيد اوديه « 304 » و جبال بپاى پيموذه [ 134 ] و از نايافت سخت ملول شذه و گرسنگى برو كار كرده از سر ملالت جواب داذ :

( 297 ) - مفاجا : در عربى مفاجاة - ناگهان .

( 298 ) - سريره : كسفينه - راز و آنچه پنهان كرده شود . جمع سرائر و مجازا بمعنى خصلت و طبيعت ( آنندراج ) .

( 299 ) - گرزه . بفتح اول بر وزن هرزه . نوعى از ماراست . و بعضى گويند مارى باشد سر بزرگ و پرخطوخال و زهر او زياده از مارهاى ديگر است و هيچ ترياقى بر زهر او مقاومت نكند ( برهان قاطع ) .

( 300 ) - سغبه . بضم اول و فتح باى تحتانى . گرسنه . فريفته و بازى داده شده چيزى چرب و روغنى - در عبارت متن معنى اول مراد است .

( 301 ) - نواله ، بكسر نون - لقمه ( آنندراج ) .

( 302 ) - هرگاه تشنگى بر شير زور آورد آب نيمخورده روباهانرا خوشايند دارد .

( 303 ) - قفار : بالكسر جمع قفر . بيابان بىآب و گياه . زمين خالى .

( 304 ) - ادويه - جمع وادى . رهگذر آب سيل . زمين شيب هموار كم‌درخت كه جاى گذشتن سيل باشد - راه ميان دو كوه و مجازا در فارسى بمعنى صحرا و بيابان آمده است .

[ 130 ] - مر : جبين [ 131 ] - مر : واضح [ 132 ] - مر : لايح . [ 133 ] - مر : تمويه [ 134 ] - مر : بازكرده