فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى ) — الصفحة ٩٨

الباب الاول فى فضائل العقل و ميامن « 1 » نتائجه

بىاندازه مضر و حكما در تحديد آن چنين فرموذه‌اند كى :

« السرور يفرق الحرارة الغريزية و ربما يعرض منه موت فجاة »

معنى آنست كى شاذى بافراط حرارت غريزى را متفرق گردانذ و از تفرق حرارت غريزى باشذ كى مرگ فجاء « 138 » حادث شوذ و اگر من اين مال بيكبار به تو دهم ترسم كى از غايت نشاط و فرح به تو همان رسذ كى بذان صياد رسيذ پسر گفت چونست آن حكايت :

گفت شنيذم كى صيادى بوذ بغايت دلير و چالاك و در شيوهء خويش نيك چست و زيرك [ 44 ] .

بيت

يهوى الى حفرة الكدرى آونة * و تارة يرتقى فى سلم الحجل « 139 »

چون مرغ بر قله كوهسار پريذى [ 45 ] و چون سيل از شوامخ قلال [ 46 ] فرودويذى . نخجيران از هيبت او سر از غارها [ 47 ] بيرون نيارستندى « 140 » كرد و مرغان از بيم دام او گام از آشيان [ 48 ] بيرون نيارستندى نهاذ تا صيد را در قيد [ 49 ] تصرف نياوردى [ 50 ] اگر خوذ به چشم سر در روى هلاك نگريستى باز نگشتى .

بيت

تصيد و لا تحيد و لو تمطى * بها ما حاولته الى رداها « 141 »

( 138 ) - فجاء : بضم اول و مد . مفاجات يعنى ناگاه گرفتن كسى را و هجوم كردن بر كسى ( انندراج ) .

( 139 ) - گاه براى چال سنگخواره پائين و گاه بنردبان كبك بالا ميرود .

( مقصود جاى لانه كبك است در كوه ) .

( 140 ) - نيارستندى . از مصدر يارستن : توانستن . كسى را كه دولت كند ياورى . كه يا رد كه با وى كند داورى .

( 141 ) - بىباكانه ، به شكار مىپرداخت و از دنبال كردن صيد خويش قدم

[ 44 ] - مر : شيوه صيادى نيك چست و زيرك و چابك . [ 45 ] - ملى : دريذى [ 46 ] - ملى : از سر كوه [ 47 ] - مر : سر از اكمان غيران [ 48 ] - مر : و وحوش و طيور از بيم او از احجار و افاحيص [ 49 ] - مر : حباله قيد [ 50 ] - مر : او نيفتادى