فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى ) — الصفحة ٩١

الباب الاول فى فضائل العقل و ميامن « 1 » نتائجه

و در حجر « 69 » شفقت دايه انگشت طفوليت مىمكيذ . ماذر بوجود او سخت مستبشر « 70 » و بر چهرهء دلرباى [ 21 ] او بغايت مهربان . چون روزگار برآمذ و كوذك برباليذ و اثر ترعرع « 71 » در سر و قد او پيذا آمذ و آفتاب رشد و نجابت از ناصيه « 72 » اولائح « 73 » شذ و خورشيذ عقل سايهء رشاد « 74 » [ 22 ] بر سر او انداخت و بدرجهء آن رسيذ كى در قوانين تجارت ببصارت « 75 » [ 23 ] پذر اقتدا « 76 » كنذ و در شيوهء بازرگانى انتما « 77 » و اقتفا « 78 » بذو سازذ [ 24 ] .

بيت

و يقفو فى المكارم و المساعى * مواطى نعل والده المقدم « 79 »

( 69 ) - حجر : بفتح اول يا بكسر اول . كنار و آغوش . پناه و حمايت بستر و پرده .

( 70 ) - مستبشر : بضم اول و فتح ثالث و كسر شين معجمه و سكون راى مهمله .

شادشونده و مژده طلب‌كننده ( انندراج ) .

( 71 ) - ترعرع : بفتح اول و ثانى و سكون عين مهمله اول و ضم راى مهمله دوم . باليدن .

( 72 ) - ناصيه : بكسر ثالث و فتح تحتانى - پيشانى . جمع آن نواصى . اصلا در لغت بمعنى موى پيشانى است و در زبان پارسى مجازا به اين معنى آمده است .

( 73 ) - لائح : واضح و روشن و تابان .

( 74 ) - رشاد : بدال مهمله در آخر كسحاب - راستى و پيروزى و بسامان بودن و به راه راست بودن ( انندراج ) .

( 75 ) - بصارت : بالفتح و فتح راء - بينائى و بينائى دل و بينا گرديدن و دانستن ( انندراج ) .

( 76 ) - اقتداء پيروى كردن .

( 77 ) - انتماء : بكسر اول و ثالث به كسى نسبت يافتن . كمال اسمعيل گويد :

بجز به خدمت تو بنده انتما نكند * بهركجا كه پژوهش رود ز اصل و نژاد

و بمعنى افزون شدن و باليدگى نيز آمده است . در اينجا معنى اول مراد است .

( 78 ) - اقتفاء : بالكسر - از پى رفتن و برگزيدن و بازدوختن - در عبارت متن معنى اول مراد است .

( 79 ) - و در بزرگواريها و كار و كوشش پا بر جاى پاى پدر نهاد و راه‌وروش پيشين او را دنبال كرد .

[ 21 ] - ملى : دلرباء [ 22 ] - مر : سعادت [ 23 ] - مر : ببدايع صنايع [ 24 ] - مر : و انتما و اقتفا در آن شيوه به دو سازد .