فرائد السلوك في فضائل الملوك ( فارسى ) — الصفحة ٦٦

[ خطبه كتاب ]

بدندان گزيذه . گرد تغير از تصادم بذسگالان بر چهرهء خاتون مملكت نشسته و غبار نامرادى از درازدستى [ 163 ] شياطين بدعت « 556 » بر روى بانوى دولت پرده بسته .

بيت

طلعت طلوع الفجر و الدهر غيهب * فجليت بل جليت تلك الغياهبا « 557 »

كسانى كى آلت « 558 » و عدت « 559 » پاذشاهى نداشتند و فر و هيبت « 560 » سلطنت با ايشان نبوذ و ورج « 561 » و شكوه شهريارى گرد ايشان نميگشت و فر و خوره « 562 » كيانى سايه بر سر ايشان نينداخته بوذ ميخواستند تا بتهور و تجبر « 563 » بر ملك اكاسره « 564 » عالم مالك شوند و بشعبده و نيرنك بر تخت كيان ايران نشينند ملك از وجود ايشان متنفر و گريزنده و ايشان بدست تعدى در دامن او آويزنده و زبان حال اين مقال ورد ساخته و اين بيت ياذ گرفته .

دشوار [ 164 ] بوذ صحبت آنكس جستن * كورا تو نبائى « 565 » و ترا او بايذ

( 556 ) - بدعت : رسم نو در دين - هرچه در دين بعد از حضرت پيغمبر و ائمه عليهم الصلاة و السلام پيدا گردد ( فرنودسار ) .

( 557 ) - در روزگارى تيره و تاريك چون سپيدهء صبح برآمدى و درخشيدن گرفتى و بنور خويش جهان را از بند تاريكى برهانيدى .

( 558 ) - آلت : افزار و ابزار و اسباب و ساز و در لغت عرب بمعنى چوب خيمه است .

( 559 ) - عدت : بضم اول و دال مشدد . ساخت‌وساز كه براى رفع حاجات باشد ( صراح ) .

( 560 ) - هيبت : ترس و بيم و بزرگى ( انندراج ) .

( 561 ) - ورج : رجوع شود بصفحه 45 حاشيه 391 .

( 562 ) - خوره : رجوع شود بصفحه 50 حاشيه 434 .

( 563 ) - تجبر : گردن‌كشى كردن ( انندراج ) .

( 564 ) - اكاسره : جمع لفظ كسرى . شاهان ساسانى ايران ( فرهنگ نظام ) .

( 565 ) - نبائى : از مصدر بايستن بمعنى ضرور و ناگزير بودن ( موارد المصادر ) .

[ 163 ] - مر : غبار انكار از هجوم [ 164 ] - مر : دشخواره .