مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — الصفحة ٢١٥

أول : رَمى جمرهء عقبه

مسأله 4 - شرط است كه مباح باشد ، پس با سنگ غصبى يا آنچه كه ديگرى براى خودش حيازت كرده كافى نيست .

مسأله 5 - وقت انداختن سنگ از طلوع آفتاب روز عيد است تا غروب آن و اگر فراموش كرد تا روز سيزدهم مىتواند به‌جا آورد ، و اگر تا آن وقت متذكر نشد احتياطاً در سال ديگر خودش يا نايبش بيندازد .

مسأله 6 - واجب است در انداختن سنگ‌ها چند امر :

اول - نيت ، با قصد خالص بدون ريا و نمايش دادن عمل به غير كه موجب بطلان مىشود .

دوم - آن كه آنها را بيندازد ، پس اگر برود نزديك و با دست بگذارد به جمره ، كافى نيست .

سوم - آن كه به انداختن ، به جمره برسد . پس اگر سنگ را انداخت و سنگ ديگران به آن خورد و به واسطهء آن يا كمك آن به جمره رسيد كافى نيست ، لكن اگر سنگ به جايى بخورد و كمانه كند و به جمره برسد كافى است ظاهراً .

چهارم - عدد سنگ‌ريزه‌ها بايد هفت باشد .

پنجم - بايد به تدريج يكى يكى عقب هم بيندازد و در اين صورت اگر با هم به جمره بخورد مانع ندارد ولى اگر همه را يا چند عدد را با هم بيندازد كافى نيست اگرچه با هم به جمره نرسد و دنبال هم برسد .

مسأله 1 - اگر شك كند كه سنگ را ديگرى استعمال كرده يا نه جايز است به آن بيندازد .

مسأله 2 - اگر سنگى را كه در حرم است احتمال بدهد از خارج آورده‌اند اعتنا نكند .

مسأله 3 - اگر شك كند به سنگى كه مىخواهد بيندازد « حصى » - يعنى ريگ - گفته مىشود بايد به آن اكتفا نكند .