مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — الصفحة ١٩٩

فصل دوم وقوف به عرفات

فصل دوم وقوف به عرفات

فصل دوم وقوف به عرفات

و در آن چند مسأله است :

مسأله 1 - واجب است وقوف به عرفات - كه محلى است معروف ، و محدود است به حدود معروفه - به قصد قربت و خالص مثل ساير عبادات .

مسأله 2 - مراد از وقوف ، بودن در آن مكان است چه سواره و چه پياده ، يا نشسته يا خوابيده يا در حال راه رفتن ، به هر حال كه باشد كافى است .

مسأله 3 - اگر در تمام وقت بيهوش باشد يا خواب ، وقوف او باطل است .

مسأله 4 - به احتياط واجب لازم است در عرفات باشد از بعد از زوال روز نهم تا غروب شرعى كه وقت نماز مغرب است ، پس جايز نيست تأخير بيندازد و در وقت عصر بيايد و توقف كند .

مسأله 5 - تأخير انداختن از أول ظهر اگر كم باشد مثلًا به مقدار نماز ظهر و عصر كه جمع بين آنها كند ، معلوم نيست حرام باشد ، ولى احتياط آن است كه تأخير نيندازد .

مسأله 6 - بودن در مجموع بعد از ظهر تا مغرب گرچه واجب است چنانچه گذشت لكن تمام آن ركن نيست كه حج به ترك آن باطل شود ، پس اگر مقدار كمى