مناسك الحج ( بالعربية ) و مناسك حج ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 31 ) — الصفحة ٨١

فصل سوم محرّمات احرام

روى غفلت يا از روى نسيان واقع شود به عمره و حج او ضرر نمىرساند و بر شخص كفاره نيست .

مسأله 11 - اگر مردى با زن خود كه مُحرم است از روى اجبار جماع كند بر زن چيزى نيست ، و مرد بايد علاوه بر كفارهء خود كفارهء زن را هم بدهد ، و اگر زن از روى رضايت جماع دهد كفاره بر خود اوست ، و مرد بايد كفارهء خودش را بدهد ، و كفاره‌اى كه بايد بدهند گذشت .

سوم - عقد كردن زن از براى خود يا غير ، چه آن غير ، احرام بسته باشد يا نبسته باشد و مُحل باشد .

و در اين‌جا چند مسأله است :

مسأله 1 - جايز نيست شخص مُحرم شاهد شود از براى عقد گرچه آن عقد براى غير مُحرم باشد .

مسأله 2 - احتياط آن است كه شهادت ندهد بر عقد اگرچه شاهد عقد شده باشد در حال مُحرم نبودن ، اگرچه جايز بودن آن خالى از قوّت نيست .

مسأله 3 - اقوا آن است كه خواستگارى كردن در حال احرام جايز است و احتياط در ترك است .

مسأله 4 - رجوع كردن به زنى كه طلاق رجعى داده است مانع ندارد .

مسأله 5 - اگر زنى را در حال احرام براى خود عقد كند با علم به مسأله ، آن زن بر او حرام دائمى مىشود .

مسأله 6 - اگر زنى را با جهل به مسأله براى خود عقد كند عقدى كه كرده است باطل است ، لكن حرام دائمى نمىشود ، ولى احتياط آن است كه آن زن را نگيرد خصوصاً اگر با او نزديكى كرده باشد .

مسأله 7 - ظاهراً فرقى بين زن عقدى و صيغه‌اى نيست در احكامى كه ذكر شد .