شيعه در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

پيغمبران و دين آسمانى

خداى متعال در كلام خود به عصمت پيغمبران اشاره نموده مى فرمايد :

وَ اجْتَبَيْناهُمْ وَ هَدَيْناهُمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ 182 و باز مى فرمايد :

عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ 183 .

پيغمبران و دين آسمانى

پيغمبران و دين آسمانى

آنچه پيغمبران خدا از راه وحى به دست آورده و به عنوان پيغام و سفارش خدايى به مردم رسانيدند ( دين ) بود ؛ يعنى روش زندگى و وظايف انسانى كه سعادت واقعى انسان را تأمين مىكند 184 .

دين آسمانى به طور كلى از دو بخش اعتقادى و عملى مركب مى باشد ، بخش اعتقادى يك رشته اعتقادات اساسى و واقع بينى ها است كه بايد انسان پايه زندگى خود را به روى آنها گذارد و آنها سه اصل كلى ( توحيد ، نبوت و معاد ) است كه با اختلال يكى از آنها پيروى دين صورت نبندد .

و بخش عملى يك رشته وظايف اخلاقى و عملى است كه مشتمل است بر وظايفى كه انسان نسبت به پيشگاه خداى جهان و

( 182 ) يعنى : ( و پيغمبران را به سوى خود جمع آورى كرديم ( به غير ما نمى پردازند و از غير ما اطاعت نمى كنند ) و به راهى راست رسانيديم ) ، ( سوره انعام ، آيه 87 ) ( 183 ) يعنى : ( تنها اوست كه داننده غيب است و به غيب خود كسى را مسلط نمى كند مگر پسنديدگان را از پيغمبران و در اين صورت از پس و پيش او ( پيغمبر يا وحى ) مراقبت كامل و رصدى به راه مى اندازد كه محققا پيامهاى خداى خود را برسانند ) ، ( سوره جن ، آيه 26 - 28 ) ( 184 ) به مقدمه كتاب مراجعه شود .